Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Інвектыва

   Інвектыва (ад лац. іnvehor – накідвацца, нападаць) – твор, часцей вершаваны, у якім востра і адкрыта асуджаецца нейкая рэальная асоба ці грамадская з’ява.
   Інвектывы ёсць у Максіма Танка («Адказ»), В. Таўлая («Апошняе слова»), Пімена Панчанкі («Прыстасаванцы») і інш.
   Разнавіднасцю інвектывы з’яўляецца востра-асуджальная эпіграма. Характар інвектывы можа мець палемічны артыкул, памфлет, прамова і г. д. Па-майстэрску выкарыстоўваў інвектыву Янка Купала – «Ворагам Беларушчыны», «Слугам алтарным», «Каб...», «Акоў паломаных жандар (На палеміку ў «Сав. Беларусі» аб беларускай мове)» і інш.

Крыніцы артыкулаў:

Рагойша В. П. Літаратуразнаўчы слоўнік: тэрміны i паняцці: для школьнікаў i абітурыентаў – Мінск: Народная асвета, 2009. – 303 с.
Рагойша В. П. Паэтычны слоўнік. – 3-е выд. – Мінск: Беларуская навука, 2004. – 576 с.
Слоўнік лінгвастылістычных і тэксталагічных тэрмінаў. Складальнікі: Абабурка М. В., Казімірская Т. А, Саўчанка В. М. – Магілёў: УА «МДУ імя А. А. Куляшова», 2012. – 284 с.

Тэорыя літаратуры: дапаможнік для студэнтаў філалагічных спецыяльнасцей ВНУ / В.І. Яцухна; Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Гомельскі дзяржаўны універсітэт імя Ф. Скарыны. – Гомель: ГДУ імя Ф. Скарыны», 2006. – 279 с.