Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Сямірадкоўе (септыма)

Сямірадкоўе, або септыма (ад лац. septima – сёмая), – сямірадковая страфа на адну, дзве або тры рыфмы з рознай схемай рыфмоўкі: ааБввБв, аБаБввБ, ааБвваБ, ААББВВБ і інш. У паэзіі сустракаецца даволі рэдка.
Сямірадкоўямі карысталіся М. Лермантаў («Бородино»), А. К. Талстой («Волки»), Iван Франко («Semper tiro»), Л. Первамайскі («Іван-горад») і некаторыя іншыя рускія і ўкраінскія паэты. Сямірадкоўямі пісаў Якуб Колас:

Пануй, Мікалае,
Часіна такая,
Трымайся прастола,
А будзе вас гола.
Закончан малебен,
Ты нам не патрэбен,
Другі і апошні Мікола!
(«Малебен»)

Септымай з арыгінальнай рыфмоўкай(АББАААБ) напісаны верш Васіля Зуёнка «...У грымотах ашалелых веку»:

У грымотах ашалелых веку
Вы не чулі, што гэта такое –
Зона абсалютнага спакою,
Аб якой лясы, палі і рэкі
Б’юць чалом штодзённа чалавеку,
Б’юць чалом, каб адпусціў на лекі
Цішыні хоць зернейка скупое?

Да септымы звярнуліся Алесь Салавей («Раманс»), Х. Жычка («Наш дзень»), Алесь Бадак («Каторы дзень»), Ю. Бармута («Што нашу я ў руках?) і некаторыя іншыя беларускія паэты.
Ніл Гілевіч напісаў сямірадкоўямі вялікі цыкл вершаў, выкарыстаўшы некалькі іх рыфмова-клаўзуальных схем.

Крыніцы артыкулаў:

Рагойша В. П. Літаратуразнаўчы слоўнік: тэрміны i паняцці: для школьнікаў i абітурыентаў – Мінск: Народная асвета, 2009. – 303 с.
Рагойша В. П. Паэтычны слоўнік. – 3-е выд. – Мінск: Беларуская навука, 2004. – 576 с.
Слоўнік лінгвастылістычных і тэксталагічных тэрмінаў. Складальнікі: Абабурка М. В., Казімірская Т. А, Саўчанка В. М. – Магілёў: УА «МДУ імя А. А. Куляшова», 2012. – 284 с.

Тэорыя літаратуры: дапаможнік для студэнтаў філалагічных спецыяльнасцей ВНУ / В.І. Яцухна; Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Гомельскі дзяржаўны універсітэт імя Ф. Скарыны. – Гомель: ГДУ імя Ф. Скарыны», 2006. – 279 с.