Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Гіперстрафa

   Гіперстрафa — страфічная канструкцыя, якая складаецца з сямнаццаці і больш вершарадоў і паўтараецца ў творы не менш, чым двойчы.
   У гіперстрафе можна выдзеліць звычайныя строфы (двух-, трох-, чатырохрадкоўі і інш), у той жа час яна валодае сэнсава-інтанацыйнай цэласнасцю і непадзельнасцю, што падкрэсліваецца на пісьме прабеламі паміж такімі страфічнымі комплексамі, прысваеннем ім парадкавых нумароў і назваў і г. д. Такімі гіперстрофамі звычайна пішуцца вялікія па аб’ёму творы: паэмы, вершаваныя апавяданні, аповесці, раманы.

   Так, у Ю. Гаўрука сустракаем страфу з 17 вершарадоў (АбААбввГдГдЕЕбЕёё), якой напісана «Смерць Мальмгрэна». У творы пяць аналагічных сямнаццацірадкоўяў. Да гіперстрафы звярнуўся і аўтар найбольшай страфы — шаснаццацірадкоўя — Аркадзь Куляшоў. Ён скарыстаў гіперстрафу з 20 («Мой Новы год», 5 строфаў) і 24 («Варшаўскі шлях», 15 строфаў; «Запісная кніжка», 5 строфаў) вершарадоў. Калі ўнутры гіперстрафы асобныя радковыя комплексы аддзелены адзін ад аднаго толькі прабеламі, то самі гіперстрофы яшчэ і пранумараваны, што нагадвае нумарацыю асобных раздзелаў вялікіх мастацкіх палотнаў. Такая архітэктоніка абумоўлена змястоўнай сутнасцю куляшоўскіх твораў: кожная з гіперстрофаў — гэта своеасаблівая філасафема, медытацыя, развага на тую ці іншую субтэму, цесна звязаную з асноўнай тэмай твора. У паэзіі сустракаюцца і іншыя разнавіднасці гіперстрафы.