Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Вершаванне (вершаскладанне)

   Вершаванне, або вершаскладанне - сістэма арганізацыі вершаванай мовы, у аснове якой - паўтарэнне пэўнага рытмастваральнага кампанента (вышыні гуку - у кітайскай паэзіі, працягласці вымаўлення галоснага - у антычнай, націскных або ненаціскных галосных - у сілабіка-тоніцы і гэтак далей). Мерай жа рытмічнай арганізацыі вершаванай мовы звычайна з'яўляецца вершаваны радок.
   На пэўным гістарычным этапе развіцця літаратуры выпрацоўваюцца асобныя сістэмы вершавання - тыпы рытмічнай арганізацыі вершаванай мовы, якія абумоўлены фанетычнымі асаблівасцямі нацыянальнай мовы, пануючымі ў ёй традыцыямі вершавання і залежаць ад сукупнасці структурных адзінак верша, іх будовы, функцый і ўзаемасувязі ў вершаваных радках. Сувязь паміж вершам і музыкай, напевам абумовіла асноўныя асаблівасці народнага вершавання. Наяўнасць у старажытнагрэцкай мове доўгіх і кароткіх складоў прывяла да ўзнікнення антычнай (метрычнай) сістэмы вершавання. У мовах з пастаянным (строга вызначаным) націскам пануе сілабічная сістэма вершавання. Мовы з рухомым націскам карыстаюцца танічнай і сілаба-танічнай сістэмамі вершавання. Надзвычайнае распаўсюджанне ў сусветнай паэзіі ў ХХ ст. набыў свабодны верш (верлібр).

Похожие статьи:

ККвантытатыўнае вершаванне

ААнтычнае (метрычнае) вершаванне

ККвалітатыўнае вершаванне

ННароднае вершаванне

ССілабічнае вершаванне

Крыніцы артыкулаў:

Рагойша В. П. Літаратуразнаўчы слоўнік: тэрміны i паняцці: для школьнікаў i абітурыентаў – Мінск: Народная асвета, 2009. – 303 с.
Рагойша В. П. Паэтычны слоўнік. – 3-е выд. – Мінск: Беларуская навука, 2004. – 576 с.
Слоўнік лінгвастылістычных і тэксталагічных тэрмінаў. Складальнікі: Абабурка М. В., Казімірская Т. А, Саўчанка В. М. – Магілёў: УА «МДУ імя А. А. Куляшова», 2012. – 284 с.

Тэорыя літаратуры: дапаможнік для студэнтаў філалагічных спецыяльнасцей ВНУ / В.І. Яцухна; Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Гомельскі дзяржаўны універсітэт імя Ф. Скарыны. – Гомель: ГДУ імя Ф. Скарыны», 2006. – 279 с.