Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Празрыстая пара восені

   Стаяла сцішаная празрыстая пара восені. Яшчэ стракаталі конікі, там-сям быў чуцен пах завялых траў. Крыху пазней рэдкія клёны ды бярозкі, якія сіратліва адваявалі ў соснаў і сабе месца пад сонцам побач з імі, нібы згаварыўшыся, забяруць усю ўвагу чалавека на сябе. Зеляніна хвояў ды соснаў не зможа супернічаць з кідкім жоўта-бураковым, цёмна-малінавым і ярка-пунсовым лісцем клёнаў, бярозак, асін.
   Нёман супакойваўся, як бы набіраўся сілы, каб супрацьстаяць вятрам, якія набягалі сюды з лагчыны ў канцы лістапада. Рыба дагульвала на волі, яшчэ не шукаючы глыбокіх ям, каб забіцца ў іх на зіму. Нос лодкі рэзаў ваду ціха, плаўна. Вада яшчэ не скоўвала рукі холадам, а толькі прыемна абдавала лёгкім халадком.
   У цёплы, яшчэ сонечны дзень людзі выходзілі на бераг паглядзець на ваду, пагрэцца, з’есці яблык ці грушу, якія бралі з сабою. Як бы сама прырода і бацька Нёман вызвалялі людзей ад нядобрых дум, зайздрасці і далучалі іх да спакою і любові.
(154 слова)

Паводле Г. Марчука.

Похожие статьи:

ПераказыВыдра падвяла

ПераказыБерагам Нёмана

ПераказыСтаранная праца

ПераказыГімн жыццю

ПераказыКаля Нёмана