Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Крынічка

   Раніца. Туман над лагчынамі. Сонейка пачынала новы дзень. Дзесьці крычалі гусі. Лясны жаваранак і салавейка ў цяністых кустах стараліся навыперадкі павітаць сонейка першымі. Песні іх дрыжалі прыгожай музыкай у хвалях паветра ціхай раніцы.
   Цяжка было вызначыць лепшага спевака.
   Здаўна ў гэтай мясціне з горкі цякла крынічка. Яна частавала сваёю вадой яшчэ нашых дзядоў і прадзедаў. Яе вада – найчысцейшыя слёзы веснавых хмарак. Яе беражкі – аксамітныя межы. З-пад гэтых аксамітаў ззяла золата жоўтых пяскоў.
   А прасторы навокал! Колькі хараства, колькі мудрага задумення ў іх! Не дзіва, што каля крынічкі кіпела жыццё. Кожнаму хацелася стаць бліжэй да вады. Адным – палюбавацца на сваё хараство ў яе люстры. Другім – паслухаць цікавую музыку. Яе складалі дробныя хвалькі, скачучы з каменьчыка на каменьчык. Трэція блукалі тут для адпачынку ў прахалодзе бліскучых хваль.

(127слоў)

Паводле Я. Коласа

 

Похожие статьи:

Пераказы, дыктантыНа беразе лясной крынічкі

Пераказы, дыктантыГолас крынічкі

Авяр’ян ДзеружынскіАвяр’ян Дзеружынскі - Крынічка партызанская

Пераказы, дыктантыКрынічка

Мікола ЧарняўскіМікола Чарняўскі - Аб чым пяе крынічка