Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Крыніца

   Летам мы часта адпачывалі пад вярбою. Дзед шмат расказваў, а ў крыніцы на дне бурліла вада. Чыстая, халодная, яна біла з-пад зямлі, пампавала ўгору, толькі на паверхні прыкметна спакайнела і павольна цякла ў ручаёк.
   Дзед павесіў на сук коўш, якім усе пілі ваду з крыніцы. Нап’ешся новым каўшом сцюдзёнай вады – і запахне бярозавым сокам.
   Непадалёку была яшчэ адна крыніца. Дзед уставіў туды дубовую бочку без дна. Укапаў глыбока і прасвідраваў клёпку ўверсе. Да дзіркі прыладзіў латок і падставіў выдзеўбанае карыта. Вада падымалася ў бочцы і пачынала пералівацца па латку ў карыта. Плюскочучы, яна бегла струменьчыкам, а каровы, чуючы гэты звонкі плёскат, самі брылі сюды на вадапой.
   Аднойчы ў невыносную летнюю спёку мы набліжаліся да крыніцы пад вярбой. Змораныя, мы ледзь ішлі. Дзед падышоў першы, зняў коўш, напіўся і даў напіцца мне.
   Ох, як прыемна стала пасля некалькіх глыткоў вады! Сцюдзёны струмень разліваўся па ўсім целе. Свет адразу зрабіўся святлейшы.
(149 слоў)

Паводле І. Грамовіча

 

Похожие статьи:

Пераказы, дыктантыКрыніца

Пераказы, дыктантыКрыніца (Паводле З. Калкоўскай)

Пераказы, дыктантыДзе бруяцца крыніцы

Пераказы, дыктантыКрыніца

Пераказы, дыктантыДзе сціхае плёскат крыніцы