Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Затока

   Паўднёвы бераг большай затокі пакрыты жывым сасновым шумам. Хораша тут, калі толькі бывае час палюбавацца!
   Вось цяпер нізам сцелецца верас у румяным ранішнім святле, а над верасам густа высяцца тонкія сосны. Добра ўзняць галаву, заглядзецца на іх шэра-зялёныя, са стальным адлівам, кучаравыя верхавіны на фоне цёплага блакіту і галубіных воблакаў, што павольна знікаюць кудысьці за небакраем, схаваным за стройнымі дрэвамі. Сосны гамоняць, нібы расказваюць чароўныя казкі маленства, адну за адной, нястомна і радасна, ціха і мудра, як гэта можа рабіць добрая, пагодлівая старасць. Возера сёння задуменна маўчыць. Каля нізкага берага ледзь чутна, раскошліва пахлёбвае хваля. Чайкі гуртам гуляюць над люстранай вадою, калі-нікалі пікіруючы на спажыву, або садзяцца на вільготны, вылізаны прылівам пясок, толькі імі затупаны, пацярушаны іхнімі пёрцамі. Тут жа, выштурханая на бераг мноствам бурных прыбояў, парахнее разбітая лодка, у адзіноце дажываючы свой век. Па рыбацкім звычаі лодкі пакідаюцца назаўсёды там, дзе іх засцігае апошняя бяда.
(148 слоў)

Паводле Я. Брыля.