Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Добры сусед чалавека

   Чым далей едзем мы на поўдзень, тым усё больш набывае навакольная мясцовасць знаёмае ўжо нам характэрнае палескае аблічча. Невысокія ўзгоркі з сасновым і лісцвяным лесам чаргуюцца з палямі і садамі, з нізінамі і лугамі, балоцістымі сенажацямі. Серабрацца невялікія звілістыя рэчкі, пабліскваюць сцюдзёныя крыніцы. Над вадою задумліва схіляюць вецце ніцыя лозы. Дзе-нідзе купамі і ў адзіночку растуць дубы.
   Вунь ходзіць па зялёнай лугавінцы бусел. Сваім бела-чорным адзеннем і чырвонай дзюбай ён ярка вылучаецца на фоне зялёнай травы і блакітнага неба. Як павольна перастаўляе свае чырвоныя ногі. А дзюбу звесіў уніз, нібы ўважліва вывучае тарфяністую глебу пад нагамі. «Ходзіць, мерыць кожны крок, нібы з вудаю дзядок», – пісаў калісьці Бядуля. А можа, ён правярае, ці добра пракапалі тут меліярацыйную канаву, ці даволі ў ёй вады?
   Гэты сур’ёзны птах з’яўляецца арганічнай часткай беларускага краявіду. З людзьмі ён жыве ў дружбе, гняздзіцца часта на стрэхах сельскіх будынкаў, на дрэвах каля хат. Народ любіць бусла, лічыць яго добрым суседам чалавека.
(158 слоў)

Паводле В. Вольскага.