Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Янка Брыль - Чым накармілі Мішутку

   Люда наогул любіць і ўмее прыдумваць.
   Яшчэ калі яна была зусім маленькая, трохі больш за паўтара года, і тата, стоячы на верандзе, трымаў яе на руках, Людачка заўважыла, як пад застрэшкам у павуціне б’ецца і ные муха.
   – Пуця! – сказала яна, працягнуўшы заслінены пальчык. – Пуця у-та-та!..
   А «пуці» было не да гушкалкі.
   Потым неяк, гадоў яшчэ праз паўтара, глянула малая раненька ў акно і ўсцешылася:
   – Ой, мама, а сняжок як за ноч падрос! Большы яшчэ, як учора!..
   Цяпер ужо Людачцы пяты год.
   Сёння нядзеля, і тата не пайшоў на работу. Люда прачнулася, бачыць – Аня-Пампушка яшчэ спіць, мама ўжо кудысьці пайшла, а тата сядзіць ды чытае.
   І Люда задумалася, падпёршы кулачком пасля сну не вельмі румяную шчаку.
   – Ну, што? – спытаўся, пачакаўшы, тата. – Што, мая цёця-маркоця?
   – Тата, а Маша ж з’ела ўсю пахлёбку!..
   – Якая Маша? Якую пахлёбку?
   – А там, што мама ўчора нам чытала: пра Машу і пра трох мядзведзяў.
   – Ну і што?
   – Маша з’ела ўсю пахлёбку, а чым жа мядзведзіха накарміла тады малога Мішутку?
   – Т-ак... Тут, брат, і сапраўды задача...
   – А я, тата, думала, думала і прыдумала!
   – Ну?
   – Вось паслухай. Маша пайшла тады ў лес па грыбы?
   – Ну, скажам, па грыбы.
   – І назбірала грыбоў?
   – Трэба думаць, што назбірала.
   – А потым яна спалохалася мядзведзяў і ўцякла праз акно... А грыбы ж свае яна забылася!.. Ага! І Мішуткава мама падсмажыла іх маленькаму... Праўда?

 

Похожие статьи:

Янка БрыльЯнка Брыль - Сірочы хлеб

Янка БрыльПтушкі i гнёзды. Гнёзды за дымам. Аповесць другая

Янка БрыльУвесь свет — адзін дом (па раману Янкі Брыля "Птушкі i гнёзды")

Янка БрыльПтушкі i гнёзды. Сцюдзёны вырай. Аповесць першая

Янка БрыльРаман Янкі Брыля "Птушкі і гнёзды". Вобраз Алеся Руневіча