Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Артур Вольскі - Безбілетная падарожніца

   Жульцы неаднойчы даводзілася ездзіць з намі ў тралейбусе. Мы часам бралі яе з сабой на работу. Нават у госці. У дарозе яна заўсёды вельмі хвалявалася. Доўга не магла ўседзець на адным месцы. То мне на рукі ўскочыць, то да гаспадыні перабяжыць, то ў Сярожы на каленях уладкуецца.
   Аднаго разу кантралёр, правяраючы білеты, пажартаваў:
   – Безбілетніца! Таму і баіцца, каб не высадзілі, хвалюецца...
   Неяк раніцай я пайшоў у магазін па хлеб. I Жулька за мной увязалася. Перайшлі на другі бок вуліцы. А тут якраз тралейбусны прыпынак. I тралейбус падыходзіць. I дзверы адчыняюцца. Не паспеў я і вокам міргнуць, а Жулька – ужо ў тралейбусе. Пабег я за ёй, але дзверы перад самым маім носам зачыніліся. I тралейбус рушыў далей.
   Кінуўся я спачатку ўслед. Ды дзе там! Хіба дагоніш...
   Ну, думаю, усё. Бывай, Жулька!.. Як я зараз дадому вярнуся? Што скажу?
   Сумна мне стала. I горка. Нават пра хлеб забыўся. Без пэўнай мэты брыду сабе па вуліцы да наступнага прыпынку. Для ачысткі сумлення. Аж бачу – ляціць мне насустрач белы пуховы камяк і вішчыць на ўсю вуліцу Жульчыным голасам.
   Яна! Жулька!
   А тая з радасці як скочыць з ходу мне проста на грудзі. I лізь сваім гарачым ружовым язычком проста ў нос. Падхапіў я яе на рукі, прыціснуў да шчакі.
   Ідуць людзі. Глядзяць на нас. Дзівяцца. Ну і няхай сабе!
   А хлеба ў той дзень мы так і не прынеслі.

Похожие статьи:

Віталь ВольскіВіталь Вольскі - Несцерка

Віталь ВольскіВіталь Вольскі - Падарожжа па краіне беларусаў

БиографииВіталь Вольскі

Артур ВольскіАртур Вольскі - Пагоня

БиографииАртур Вольскі