Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Карусь Каганец - Старажовы курган

Кнопка отправить на печать

Ой, у полі дымна да курна,
За туманам свету не відна!
Цёмная ночка наступае.
Едзе казак ды ўздыхае,
Сон галоўку размарае,
Конь к травіцы прыпадае.
— Пушчу каня на даліну,
Сам прылягу па часіну.
Ой, шчаслівая гадзіначка,
Прыйшла к яму дзяўчыначка!
Ой, вырвала травічаньку
I выцяла па лічаньку:
— Уставай, казача, годзе спаць!
Сюдэма ідуць туркі ваяваць.
Каня возьмуць — другі будзе,
Цябе заб'юць — мне жаль будзе.
— Мусіць, дзеўча, мя кахаеш,
Што ад смерці выбаўляеш?
— Каб я цябе не любіла,
То я б цябе не будзіла,
Я ця, казак, верна кахаю,
З табою з тугі ўміраю!
— Гэй, ты, дзеўча маладзенькая,
Маладзенькая ды дурненькая!
Будзеш хадзіці дый блудзіці,
Будзеш за радзінай тужыці,
Будзеш хадзіці дый наракаці,
Сваю долю дый праклінаці.
— Я за табою на край-свет пайду,
Толькі вазьмі мяне маладу!

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!