Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Рэмінісцэнцыя

   Рэмінісцэнцыя (ад лац. reminiscentia – успамін) – водгалас аднаго літаратурнага твора ў іншым літаратурным творы. Праяўляецца ў падабенстве кампазіцыі, стылістыкі, фразеалогіі. Рэмінісцэнцыя – напамін чытачу пра больш раннія літаратурныя факты і іх тэкставыя кампаненты.
   Рэмінісцэнцыя мае вельмі шырокі дыяпазон функцый. Можа быць адбіткам культурнага фону асяроддзя, аднаўленнем мастацкай атмасферы часу; нярэдка ўключаецца ў літаратурную палеміку і мае сувязь з парадыраваннем створанага раней.
   Рэмінісцэнцыі могуць быць відавочнымі (прамое цытаванне) або апасродкаванымі, падтэкставымі. Па сваёй функцыі, літаратурнай сутнасці рэмінісцэнцыя вельмі падобная да стылізацыі і алюзіі. Аднак, у адрозненне ад іх, звычайна не ўсведамляецца аўтарам, узнікае з прычыны моцнага ўздзеяння на яго твораў іншых пісьменнікаў.

Крыніцы артыкулаў:

Рагойша В. П. Літаратуразнаўчы слоўнік: тэрміны i паняцці: для школьнікаў i абітурыентаў – Мінск: Народная асвета, 2009. – 303 с.
Рагойша В. П. Паэтычны слоўнік. – 3-е выд. – Мінск: Беларуская навука, 2004. – 576 с.
Слоўнік лінгвастылістычных і тэксталагічных тэрмінаў. Складальнікі: Абабурка М. В., Казімірская Т. А, Саўчанка В. М. – Магілёў: УА «МДУ імя А. А. Куляшова», 2012. – 284 с.

Тэорыя літаратуры: дапаможнік для студэнтаў філалагічных спецыяльнасцей ВНУ / В.І. Яцухна; Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Гомельскі дзяржаўны універсітэт імя Ф. Скарыны. – Гомель: ГДУ імя Ф. Скарыны», 2006. – 279 с.