Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Шурыкава крыўда

Там дзяцінства басаногі след,
Калыханкі свет і першай казкі...

В. Жуковіч.
 

   Петрусю, старэйшаму брату Шурыка, споўнілася сем гадоў, і ён пайшоў у школу. Гэтая змена ў жыцці брата мела для Шурыка не меншае значэнне, чым для самога Петруся. Аднак калі Петрусёва жыццё стала больш шчаслівым і радасным, то жыццё Шурыка зрабілася зусім самотным. I не дзіва. Петрусю накуплялі сшыткаў і кніжак, вялікі набор рознакаляровых алоўкаў, а неўзабаве тата прынёс і партфель, вялікі, жоўты, з бліскучым замком і маленькім ключыкам. Пятрусь тут жа замкнуў кніжкі і сшыткі ў партфель, ключык паклаў сабе ў кішэню, а партфель павесіў высока на цвічок і сказаў Шурыку, што калі ён хоць адным пальцам дакранецца да яго скарбаў, то... I Пятрусь паказаў кулак.
   З Петрусёвым кулаком Шурык быў знаёмы не адзін раз, калі ў час гульні браты пачыналі біцца. Але так было яшчэ да таго, як Пятрусь пайшоў у школу. Цяпер старэйшы брат амаль і не крыўдзіў малодшага, бо больш не гуляў з ім. Зараз Пятрусь проста не звяртаў на Шурыка ўвагі. Прыбягаючы са школы, хлопчык яшчэ з парога, не распранаючыся, хваліўся адзнакаю, якую атрымаў, і, наспех паабедаўшы, бег на вуліцу. Гадзіны праз дзве ён прыбягаў дадому і садзіўся рыхтаваць урокі. I гэта быў самы пакутлівы для Шурыка час.
   Пятрусь раскладваў на стале ўсё сваё багацце, браў буквар і пачынаў чытаць. А Шурык пакутаваў. Яму было так цікава, як гэта з кружочкаў і палачак, што называюцца літарамі, атрымліваюцца словы, але старэйшы брат праганяў яго ад стала.
   I вось аднойчы, калі Пятрусь згубіў ключык ад свайго партфеля, а Шурык, поўзаючы па падлозе на каленях, знайшоў той ключык, Пятрусь падабрэў. Ён так быў рады і ўдзячны меншаму брату за знаходку, што дазволіў яму сядзець за сталом насупраць сябе і глядзець, як ён, Пятрусь, рыхтуе ўрокі.
   Радасць Шурыка была бязмежнай. Ён ціхенька, баючыся дыхнуць, сядзеў на табурэце насупраць брата і сачыў за Петрусёвым пальцам, якім той вадзіў па кнізе. А Шурык, седзячы з другога боку стала, запамінаў, як з тых рагатак, сярпоў ды вілаў, да якіх былі падобны літары, атрымліваюцца словы.
   I так цяпер было кожны дзень. Пятрусь упэўніўся, што брат не перашкаджае яму, і не праганяў яго. Неўзабаве Шурык ужо ведаў шмат літар. Але паколькі кніжка заўсёды ляжала да яго дагары нагамі, то і літары ён ведаў дагары нагамі.
   Між тым жаданне пачытаць самому не пакідала яго ні на хвіліну. I вось неяк раз – вось радасць! – тата паехаў у раён і прывёз адтуль Шурыку кніжку. Назаўтра Шурык цэлы дзень разглядаў малюнкі і шукаў знаёмыя літары. I вось неяк у нядзелю, калі тата і мама былі дома, Шурык вырашыў пахваліцца сваімі поспехамі. Ён узяў кніжку і пачаў чытаць.
   Пятрусь адразу ж стаў смяяцца з брата, што вось той кніжкі трымаць не ўмее, а чытаць бярэцца. Засмяяліся і тата з мамай. Шурык збянтэжана пазіраў на ўсіх. Ён чакаў, што яго пахваляць, а тут смех. Так і высветлілася, што Шурык навучыўся чытаць сам, гледзячы, як Пятрусь чытае.
   Тата адразу ўсё зразумеў і сказаў, звяртаючыся да старэйшага сына, што ў школе з яго меншага брата будуць усе смяяцца, а вінаваты ў гэтым ён, Пятрусь.
   Петрусю, зразумела, было б непрыемна, каб смяяліся з яго брата. Смяяцца з брата мог толькі ён сам. Петрусю стала сорамна, што ён замыкаў ад Шурыка партфель, не даваў яму нават глянуць у кніжку. Потым ён уявіў, як Шурыка выклікаюць да дошкі і просяць прачытаць, як увесь клас рагоча з яго брата.
   Пятрусь глянуў на Шурыка, які стаяў з апушчанай галавой, і паабяцаў, што перавучыць яго, пакажа, як трэба чытаць усе літары.
   З таго часу старэйшы брат і меншы зноў сталі самымі блізкімі сябрамі, як былі і раней.
(580 слоў)

Паводле Л. Арабей.

Похожие статьи:

Лідзія АрабейЛідзія Арабей - Зернетка і вецер

Лідзія АрабейЛідзія Арабей - Маё і тваё

Лідзія АрабейЛідзія Арабей - Мама

Лідзія АрабейЛідзія Арабей - Новы сшытак

Лідзія АрабейЛідзія Арабей - Мікіткаў сон