Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Цёплы дождж

   Незадоўга перад вечарам сабралася на дождж. Хмары доўга хадзілі навокал, збіраліся і разыходзіліся, зноў збіраліся і набрынялі дажджавым пылам. Прыпякала яшчэ мацней, і парнасць, што насычала паветра, была цяжкай і духмянай. Нарэшце на паўднёвым захадзе густа засінела, адтуль прабег слабы свежы ветрык, і хутка сіні кавалак неба ператварыўся ў навіслую свінцовую хмару. Яна шырылася і расла, як вялізны ветразь, раздзьмуты ветрам. Сонца схавалася. Па полі пабеглі палахлівыя цені, змяняючы і блытаючы колеры. Поле прытаілася ў чаканні, а хмара набліжалася і цямнела, і час ад часу блакітныя ніці маланкі пранізвалі яе.
   Хмара нібы расшчапілася маланкай, прагучаў магутны ўдар грому, і дождж лінуў – густы і цёплы. Шпаркія густыя струмені злучалі хмары з зямлёй, адскаквалі ад прасохлай глебы, рассыпаліся, і светлы пыл паўставаў над полем, засцілаючы зеляніну.
   Дождж перастаў гэтак жа нечакана, як і пачаўся. Разарваная хмара ссоўвалася за дальні лес, і неўзабаве сонечны бляск зноў заліў поле. Усё нібы змянілася: рунь пагусцела, стала больш красак на ўзлеску, а дальні ўзгорак, на якім быў пасеяны авёс, засінеў, нібы хто пафарбаваў яго.
(170 слоў)

Паводле Т. Хадкевіча.