Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



У госці да сябра

   Вечар быў цёмны і ціхі. Побач чыгункі стаяў высокі стары лес, таемны, пануры і важны. На станцыі шумеў паравоз таварнага цягніка, шумеў ціха і роўна, як бы баючыся парушыць спакой гэтага лесу. Неба, абложанае бялявымі хмарамі, здавалася, ніжэй навісла над зямлёй, і пышныя сняжынкі падалі на гэты высокі лес і дарогу. I было штосьці незвычайна прыемнае ў гэтым руху белых і чысцюткіх пушынак, і так далікатна лажыліся яны на зямлю, на шапку настаўніка. Чулае вуха, здавалася, само прыслухоўвалася да іх ціхага шолаху, як бы хацела ўцяміць мілую гутарку.
   Лабановіч ішоў борзда. Яму было лёгка, проста хацелася бегчы.
   З правага боку дарогі лес кончыўся. Лабановіч ішоў і азіраўся ў гэтую цьму, каб не прамінуць гасцінца.
   Хутка ён убачыў сіняваты бляск у акне свайго сябра. Каля самае кватэры Лабановіч прыпыніўся, ціхенька падышоў да акна і, пастукаўшы пальцам па шыбе, схаваўся.
   Турсевіч адхіліў занавесачку і, засланіўшы рукамі бляск лямпы, стаў пільна ўзірацца. Момант сябры азіралі адзін аднаго, а потым, перакінуўшыся жартаўлівымі прывітаннямі, абняліся і сардэчна пацалаваліся.
(164 слова)

Паводле Я. Коласа.