Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Світанак над Нёманам

   Было яшчэ цемнавата, калі я ўладкаваўся на стромкім беразе Нёмана, каб сустрэць світанак, паглядзець, як нараджаецца новы дзень. Над галавой драмалі старыя разложыстыя вербы і векавыя явары. Навокал панавалі перадсвітальная шэрань і празрыстая цішыня, ад якой звініць у вушах, знікаюць думкі.
   Непрыкметна на ўсходзе неба ледзь-ледзь пасвятлела. За Нёманам, у лозах, парушыў цішыню першы пошчак салаўя. Яму адказалі ў вербах і на ліпах. Раз-пораз салаўіны перасвіст гусцеў і затым зліўся ў неразрыўную мелодыю.
   А ўсход усё ружавеў. На старой ліпе загаманілі буслы, і іх клёкат рэхам адазваўся ў бары. Выгнуўшы шыю, павольна праляцела чапля і, ужо мінуўшы мяне, прагаварыла нешта скрыпучым голасам.
   Я зірнуў на ўсход: з-за гарызонта выплываў вялізны край чырвонага дыска. Усё ў прыродзе гучала, цешыла слых непаўторнай мелодыяй: Нёман спяваў старадаўнюю калыханку роднага краю; у звонкім шамаценні лісця чулася ўсхваленне сонцу і вадзе; птушкі пераклікаліся на розныя галасы, услаўляючы лета і цяпло; ад мух звінела ў паветры; мурашкі, спяшаючыся, шасталі па шурпатым ствале вярбы.
   Шчасце было слухаць гэты шматгалосы гімн жыццю.
(167 слоў)

Паводле Я. Крамко.

Похожие статьи:

ПераказыГімн жыццю

ПераказыВыдра падвяла

ПераказыКаля Нёмана

ПераказыПразрыстая пара восені

ПераказыСтаранная праца