Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Лясныя спевакі

   Чырвоным пажарам рабін гарыць асенні лес. У лесе не чутна нават подыху ветрыку. Аслаблае лісце зрываецца з дрэў і, павольна кружачыся, бясшумна кладзецца на зямлю. З мяккай журбой я любуюся гэтым залатым дажджом восені.
   Паблізу села на дрэве чародка птушак. Адразу я палічыў іх за драздоў, але, прыгледзеўшыся ўважлівей, пазнаў лясных жаваранкаў.
   Нейкі час птушкі сядзелі нерухома. Але вось адна з іх схамянулася, пабегла па галінках на самую макаўку чырвонай рабіны і, узмахнуўшы крыльцамі, узляцела ў паветра. Набіраючы кругамі вышыню, птушка заспявала. Нядоўга прымусілі чакаць сябе і яе сяброўкі. Адны з іх спявалі, седзячы на галінках, іншыя ж, больш заўзятыя, узляцелі.
   Лясныя жаваранкі – цудоўныя спевакі! Па прыгажосці сваёй песні яны могуць паспрачацца з такімі прызнанымі спевакамі, як шпак, дрозд і нават салавей.
   Шмат разоў даводзілася мне слухаць лясных жаваранкаў, але на гэты раз я чамусьці не пазнаў іх песні. Надта ж ужо шмат чулася ў ёй нейкай незразумелай мне журбы і смутку. I куды толькі падзелася так уласцівая для іх жыццярадаснасць?
   Доўга слухаў я птушак.
(167 слоў)

Паводле Р. Ігнаценкі.

Похожие статьи:

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Грыбнік

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ягады пад снегам

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Дупляначка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Вясна ідзе

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ганарлівая птушка