Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Лясныя спевакі

   Чырвоным пажарам рабін гарыць асенні лес. У лесе не чутна нават подыху ветрыку. Аслаблае лісце зрываецца з дрэў і, павольна кружачыся, бясшумна кладзецца на зямлю. З мяккай журбой я любуюся гэтым залатым дажджом восені.
   Паблізу села на дрэве чародка птушак. Адразу я палічыў іх за драздоў, але, прыгледзеўшыся ўважлівей, пазнаў лясных жаваранкаў.
   Нейкі час птушкі сядзелі нерухома. Але вось адна з іх схамянулася, пабегла па галінках на самую макаўку чырвонай рабіны і, узмахнуўшы крыльцамі, узляцела ў паветра. Набіраючы кругамі вышыню, птушка заспявала. Нядоўга прымусілі чакаць сябе і яе сяброўкі. Адны з іх спявалі, седзячы на галінках, іншыя ж, больш заўзятыя, узляцелі.
   Лясныя жаваранкі – цудоўныя спевакі! Па прыгажосці сваёй песні яны могуць паспрачацца з такімі прызнанымі спевакамі, як шпак, дрозд і нават салавей.
   Шмат разоў даводзілася мне слухаць лясных жаваранкаў, але на гэты раз я чамусьці не пазнаў іх песні. Надта ж ужо шмат чулася ў ёй нейкай незразумелай мне журбы і смутку. I куды толькі падзелася так уласцівая для іх жыццярадаснасць?
   Доўга слухаў я птушак.
(167 слоў)

Паводле Р. Ігнаценкі.