Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Дуб

   Колькі гадоў таму дубу, ніхто з вяскоўцаў не памятае. Стаіць ён на правым беразе Нёмана і сваімі шатамі глядзіцца ў яго празрыстую ваду. Увосень лісце падае на халодныя хвалі і плыве далёка ўніз па цячэнні. Вясною была вялікая паводка. Дзяды глядзелі на яе і гаварылі, што ніколі не памяталі такой вады. Нёман ператварыўся ў шырачэзную, як акінуць вокам, раку. Велізарныя крыгі напаўзалі адна на адну і са страшэнным гулам крышыліся, разбіваліся на частачкі. Ужо многа гадоў Нёман падмываў правы бераг. I цяпер усё падмывае і падмывае. Калі вада ледзь не зраўнялася з берагам, дуб задрыжаў не на жарты, бо ўжо некалькі гадоў назад паводкавая вада лізнула халоднымі хвалямі яго карэнне. Пад вечар вада спала, і дуб выратаваўся.
   Як Нёман увайшоў у берагі, лукашоўцы выйшлі да свайго дуба. Яны рашылі назаўсёды выратаваць дуб ад небяспекі: аблажылі бераг дзірваном, забілі рад паляў, падсыпалі пад карэнне пяску. Красуйся, дзядуля-дуб!
(147 слоў)

Паводле А. Пальчэўскага.