Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Даверлівасць

   Веснавой раніцай я ішоў палявой дарогай між руні. У празрыстым блакіце свірчэлі жаваранкі. Цёплае сонейка прыгравала зямлю, а лёгкі ветрык ласкава халадзіў твар.
   Я спыніўся, каб парадавацца з веснавога хараства, сонца і цеплыні. Гэтым часам у небе з’явіўся каршун. Ён кружыўся амаль на адным месцы, выглядаючы сваю ахвяру. Я павольна падаўся берагам. Не прайшоў і некалькі крокаў, як над маёй галавой са страшэннай хуткасцю прашумеў каршун і тут жа зноў шугануў угару.
   «Што з ім за ліха, ледзь капялюш не збіў?» – падумаў я. Падумаў так і адчуў, што быццам пацяжэў мой капялюш. Я зняў яго і ўбачыў маленькую шэранькую птушачку ў жалабку. Стуліўшыся, яна спалохана пазірала на мяне.
   «Што з ёю?» – мільганула думка, і я падняў руку, каб узяць птушачку. Гэта быў жаваранак. Ён пырхнуў і паляцеў у блакіт.
   Цяпер толькі дайшло да мяне, якая трагедыя разыгралася над маёй галавой: жаваранак, ратуючыся ад смерці, упаў на мой капялюш.
   Бедная птушачка, відаць, адчула, што не наважыцца драпежнік нападаць на чалавека, а ў яго яна можа знайсці ратунак.
   I знайшла.
(169 слоў)

Паводле А. Пальчэўскага.