Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Гімн шчасцю

   Маша сядзела на ўзлеску бярозавага гаю. За спінай і над галавой ледзь чутна шалясцелі лісцем маладыя бярозкі, а наперадзе стаяла высокая нерухомая сцяна жыта. Па небе павольна, не спяшаючыся, плыў няпоўны месяц, зрэдку ныраў за белаватыя воблакі і зноў з’яўляўся, здавалася, задаволена і хітра ўсміхаўся, нібы гаварыў: «Ну не, ад мяне вы нідзе не схаваецеся».
   А ў гаі, белым ад чысценькіх сукенак бярозак-фарсух, заліваліся салаўі. Іх тут быў, відаць, цэлы ансамбль. Яны то зладжана, нібы пад палачку дырыжора, выводзілі свае звонкія, густыя трэлі, то раптам заліваліся паасобку, паказваючы свой спрыт, сваю здольнасць і, магчыма, яшчэ нешта большае.
   Даўно ўжо Машы не даводзілася чуць салаўінага спеву. І яна слухала з захапленнем, заварожаная, аглушаная чароўнай мелодыяй.
   Гэты спеў гучаў як гімн яе шчасцю.
(123 слоў)

Паводле І. Шамякіна.

Похожие статьи:

Іван ШамякінІван Шамякін - Злая зорка

Іван ШамякінІван Шамякін - Непаўторная вясна

Іван ШамякінАдказы на пытанні па аповесці "Гандлярка і паэт"

БиографииІван Шамякін

Іван ШамякінСэрца на далоні. Адказы на пытанні