Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Водбліскі далёкіх бліскавіц

   Змяркалася. Аднак прыцемкі апускаліся на зямлю не такія, як у звычайны ясны вечар, не сінія, не мяккія, а празрыста-блакітныя, дрыготкія, пранізаныя водбліскамі далёкіх бліскавіц. Паблісквала ж усюды: і там, дзе назапашваліся хмары, паволі абнімаючы небасхіл ад паўднёвага захаду да ўсходу, і там, дзе яшчэ святлела чыстае неба.
   Трактар яшчэ не дайшоў да канца загона, як наваколле зноў асвятлілася дрыготкім зарывам. I адразу ўдарыў гром, ды з такой сілай, нібы гэта быў залп тысячы гармат. I рэха пакацілася ад краю да краю зямлі. Яно не паспела змоўкнуць, як грымнула яшчэ раз. I тут паліў дождж. Імкліва, з шумам і плёскатам ён абрушыўся магутным вадаспадам на трактар, на ворыва, на ўсю зямлю.
   Часам роўная страла злучала неба з зямлёй, і там, дзе яна краналася зямлі, усё быццам плавілася з рэзкім сіпеннем. Грымела цяпер бесперапынна, але раскаты грому прыглушаліся шумам ліўню. Вецер узмацнеў і са злосцю круціў вадзяныя струмені. Яны віхурыліся, пеніліся, то бурнымі хвалямі падалі на зямлю, то рассыпаліся пылам, ззяючы вясёлкавымі пералівамі ў бляску маланак.
(166 слоў)

Паводле Т. Хадкевіча.