Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Яраслаў Пархута - Птушыны інтэрнат

   Аднойчы ў таполі навальніца зламала вершаліну. Людзі заўважылі непарадак, усцягнулі на дрэва старую барану і сказалі:
   – Няхай хоць птушкам паслужыць.
   I праўда. Вясною прыляцелі аднекуль буслы і пачалі завіхацца – майстраваць гняздо. Носяць сухія галінкі, шматкі моху, леташнюю салому і радуюцца: хутка зажывуць у новым доме!
   А вераб’і ўвесь гэты час гойдаліся на галінках і толькі пасміхаліся:
   – Ці ў ім жыцьмуць?! Ці ў ім жыцьмуць?!
   Іх падтрымалі шпакі:
   – Дарма ўюць! Дарма ўюць!
   А калі буслы нарэшце закончылі будаўніцтва і з вясёлым клёкатам паведамілі, якое ў іх цудоўнае жытло атрымалася, вераб’і першыя спахапіліся і пачалі прасіцца ў падсуседзі.
   Буслы падумалі-падумалі і дазволілі вераб’ям пасяліцца разам.
   Узрушаныя шпакі ад зайздрасці ажно свіснулі: маўляў, не шкодзіла б і ім прысуседзіцца!
   – Такі клопат! Такі клопат! – сказалі буслы і шпакам таксама далі дазвол.
   Але як ні стараліся шпакі прыстроіцца да буслінага гнязда – не змаглі. I тады з ельніку прыляцеў дзяцел і пачаў рабіць ім дупло. Ніжэй буслінага жытла, ніжэй вераб’інага... А калі ўбачыў, што кватэра шпакам цудоўная выйшла, дык рашыў заадно і сабе дупло змайстраваць.
   На старой таполі нібы інтэрнат атрымаўся.
   Але аднойчы рыжы кот Фядот вырашыў праверыць буслянку. I тут дзяцел першы ўзняў трывогу. Стукнуў тройчы ў сук:
   – Кот-кот-кот!
   Усхапіліся шпакі ды завагаліся:
   – Біць ці не? Біць ці не?
   – Біць-біць-біць! – закрычалі вераб’і, кінуліся ў атаку і пачалі калашмаціць Фядота – ажно рыжая поўсць паляцела. Тут і шпакі пасмялелі, памагаць пачалі. А калі на той гоман з бліжняга балотца прыляцелі бусел з бусліхаю, на таполі быў поўны парадак: бусляняты спрасонку пазяхалі на мяккай пасцельцы, шпакі з вераб’ямі абмяркоўвалі нядаўнюю падзею, а кот Фядот ляжаў у крапіве і лічыў сінякі.
   З таго часу жыхары птушынага інтэрната жывуць спакойна. А кот Фядот за вярсту абыходзіць старую таполю.