Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Яраслаў Пархута - Дразды

   Сонца прыгравала ў плечы. Зрэдку налятаў ветрык, прабягаў па верхавінах елак, і яны пачыналі сеяць на дол крылатыя семкі. Цішынёю і спакоем жыў лес. Ды раптам паблізу нехта свіснуў. Раз. Другі. Падумалася: мо хлапчукі прыбеглі? Ажно не. Пераклікаліся дразды.
   – Чу-еш, чу-еш, чу-еш! – гукаў адзін.
   – Чую, чую, чую! – далятала здаля.
   – Дзе ты, дзе ты?
   – Вось тут, вось тут!
   – Ляці-ляці-ляці!
   – Па-чча... пача... пачакай! Пап’ю вадзіцы. Вадзіцы пап’ю!
   – Папі-папі-папі! – пагаджаўся той.
   Недзе па другі бок бору пачуўся матацыклет. Ён, відаць, забуксаваў па раскіслай лясной дарозе, бо ўсё траскацеў і траскацеў.
   – Ці чуеш? Ці чуеш? – занепакоіўся дрозд, што быў бліжэй да мяне.
   – Ліха з ім! – адказаў напарнік. – Ляцім!
   I дразды паляцелі. Я цяпер чуў толькі прыглушаны адлегласцю птушыны неспакой:
   – Ці сіта ўзяў? Нясі сітам вадзіцу. Ва-дзі-цу!.. Я прыспешыў крок. Няхай дамаўляюцца. Іхняя пара!

Похожие статьи:

Янка БрыльРаман Янкі Брыля "Птушкі і гнёзды". Вобраз Алеся Руневіча

Янка БрыльПтушкі i гнёзды. Сцюдзёны вырай. Аповесць першая

Янка БрыльПтушкі i гнёзды. Гнёзды за дымам. Аповесць другая

ПераказыПтушкі шчасця

Янка БрыльУвесь свет — адзін дом (па раману Янкі Брыля "Птушкі i гнёзды")