Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Снегіры

   Цяпельца гарыць няярка. Тонкая змейка сіняга дыму высока ўздымаецца ў шэрае асенняе неба. На ўзлессі прыемна папахвае апалым лісцем і бруснічнікам.
   Цішыня ў лесе. Здаецца, аглядзі зараз кожнае дрэва, і не знойдзеш ніводнай жывой істоты.
   Доўга я моўчкі сяджу каля цяпельца, аддаўшыся вольнай плыні думак. Але вось нечакана за спіной пачулася знаёмае: цюй, цюй, цюй...
   Паварочваюся. З голага алешніку выпырхнулі два чырванагрудыя снегіры. Селі прыгажуны на тонкую галінку блізкага куста і пагойдваюцца.
   I вось што цікава. Прылятаюць з поўначы ў нашы месцы гэтыя птахі досыць-такі рана – у кастрычніку. Але чамусьці доўгі час яны ўпарта хаваюцца ад чалавечага вока. І толькі збіраючы па балоце журавіны альбо адшукваючы ў хмызняках пералінялых на зіму тлустых шаракоў, нярэдка надараецца ўбачыць невялічкія чародкі прыгожых птушак.
   Ці то снегіры, фанабэрачыся сваім стракатым убраннем, пагарджаюць нашым шэрым асеннім пейзажам, ці мо саромеюцца ў такім зграбным выглядзе на людзі паказацца? Як бы там ні было, але з’яўляюцца яны ў вёсках толькі тады, калі выпадзе снег. Убачыш іх ранкам у пабеленым першым сняжком садзе і міжволі залюбуешся.
   Да чаго ж вялікая наша краіна! Дзесьці ў адным яе канцы белыя мяцеліцы гуляюць, трашчаць лютыя маразы, а ў нашых беларускіх лясах ляжалымі яблыкамі пахне. I ўжо зусім па-вясноваму снегіры свішчуць.

Похожие статьи:

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Вясна ідзе

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Грыбнік

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ганарлівая птушка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ягады пад снегам

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Дупляначка