Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Развітальная песня

   Чырвоным пажарам рабін гарыць асенні дзень. У лесе няма аніякага ветрыку, а аслаблае лісце зрываецца з дрэў і, павольна кружачыся ў паветры, бясшумна кладзецца долу. З мяккай журбой я любуюся гэтым залатым дажджом восені.
   Паблізу села на дрэва чародка птушак. Адразу я палічыў іх за драздоў, але калі прыгледзеўся ўважліва, то пазнаў лясных жаваранкаў.
   Нейкі час птушкі сядзелі нерухома, відаць, адпачывалі. Потым адна з іх схамянулася, узбегла таропка па галінках на самую макаўку чырвонай рабіны, узмахнула крыльцамі і ўзнялася ў паветра. Набіраючы кругамі вышыню, птушка заспявала. Нядоўга прымусілі сябе чакаць і яе сяброўкі. Адны з іх спявалі седзячы на галінках, іншыя ж, відаць, больш заўзятыя, узляцелі.
   Лясныя жаваранкі – цудоўныя спевакі! Па прыгажосці сваёй песні яны могуць паспрачацца з такімі сусветна прызнанымі салістамі, як шпак, дрозд і нават салавей.
   Многа разоў мне даводзілася слухаць лясных жаваранкаў, але на гэты раз я чамусьці не пазнаў іх песні. Столькі ў ёй было журбы і смутку. I куды толькі, думалася, падзелася ўласцівая для іх жыцця радаснасць?
   I ўсё ж гэтая асенняя песня была па-свойму цудоўнай. Яна нібы дапаўняла пануючы ў прыродзе роздум і спакой.
   Доўга слухаў я птушак. Дамоў пайшоў у радасным настроі – быццам з добрым прыяцелем сустрэўся.
   На наступны дзень я зноў пайшоў у лес птушак паслухаць. Абышоў увесь гаёк, агледзеў кожнае дрэва, але лясных жаваранкаў так і не пачуў. Прыйшоў я ў лес і на трэці дзень, і на чацвёрты, але ўсё дарэмна, птушак не было. I здагадаўся я, што паляцелі лясныя жаваранкі на поўдзень, што той песняй яны развітваліся з роднымі мясцінамі, дзе нарадзіліся і ўпершыню ў паветра падняліся, дзе адчулі сілу і моц сваіх крылаў.
   Давялося адкласці сустрэчу да вясны.

Похожие статьи:

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ганарлівая птушка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Дупляначка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Вясна ідзе

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Грыбнік

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ягады пад снегам