Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Маладая зіма

   Яшчэ ўчора лес быў чорны, непрывабны. А вось выпаў ноччу мяккі сняжок, і ўсё ў ім змянілася да непазнавальнасці. Стаіць ён цяпер у сваім дарагім кафтане ды хітра ў кашлатую бараду ўсміхаецца.
   Першая зімовая раніца.
   Месцамі паміж дрэвамі яшчэ начныя прыцемкі трымаюцца, а чырвонагаловы дзяцел – лясны доктар – ужо за працай. Сядзіць птах, упершыся хвастом у шурпаты ствол адзінокай асінкі ды дзелавіта сухую верхавіну дзяўбе.
   – Тук-тук-тук, – чуецца яго мерны стук у прыціхлым лесе.
   Нізка над дрэвамі імкліва праляцела чародка стракатых амялушак. Паселі на запалены чырвонымі гронкамі ягад куст каліны і таропка сталі падмарожанымі ягадамі ласавацца, ціха перасвістваючыся паміж сабою.
   А гэта што за калабок па мяккай сцежцы коціцца?
   – Эге, ды гэта ж малады заяц-белячок! Ён упершыню сёння белы свет убачыў. Убачыў – і спалохаўся. Вось касавокі і ўцякае. Мітусіцца, выбіўшыся з сіл, па белым лесе, а ўцячы ад снегу ніяк яму не ўдаецца.
   Яшчэ сюрпрыз. Пад дрэвамі – сляды невядомага і нейкія рызманы яго.
   Вось яно што! Ды гэта ласіны рог. Цяжкі такі, галінасты.
   Пакарыла маладая зіма ляснога волата. Паслухмяна зняў ён перад беласнежнай прыгажуняй сваю дарагую карону.

Похожие статьи:

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Грыбнік

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ганарлівая птушка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Дупляначка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ягады пад снегам

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Вясна ідзе