Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Жнівеньскія лугі

   Не магу чамусьці без хвалявання глядзець на жнівеньскія лугі. Адчуваецца ў іх у гэты час нейкая незразумелая табе прыціхлая задуменнасць і прыгажосць.
   Высокія травы скошаны. На месцах шырокіх пракосаў па ўсёй пойме ракі, наколькі можна ахапіць вокам, узняліся стагі духмянага сена.
   Вось адзін. Паглядзіш збоку на яго, а ён быццам бронзавая статуэтка на зялёным аксаміце стаіць. Побач – стог-волат: дзябёлы, з заліхвацка ссунутай набок сабалінай шапкай. А вось стог-дзядок – нізенькі такі, каржакаваты, з гарбінкай на спіне.
   Добры стог скідаць умее далёка не кожны. Гэта на высокім месцы. А на нізіне, якая затапляецца восенню вадою, патрабуецца ўдвая больш умельства. Тут раней варта зрабіць трывалае навясное стажар’е з лазовых альбо альховых галінак. I ўжо толькі тады закладваецца яго аснова. Такі стог збоку здаецца падвешаным да неба. Пад яго можна падлезці дзесятку чалавек і цудоўна там правесці ціхую жнівеньскую ноч альбо схавацца ад непагадзі.
   Надзвычай шмат на жнівеньскіх лугах розных птушак. Ці то шэрая варона, аб чымсьці задумаўшыся, на жэрдцы стога сядзіць. Альбо ястрабок з вышыні мышэй высочвае. Даверлівы канюк насвіствае, пазіраючы па баках.
   Тут, на лузе, можна сустрэць шпакоў, галак, розных кулікоў, кнігавак, качак, чапляў, плісак. Шпакі, разам з варонамі і галкамі, вялікімі чародамі пералятаюць з аднаго месца на другое, адшукваюць у мяккай глебе лічынак розных насякомых і чарвей. Так увесь дзень і трымаюцца на лузе. Надвячоркамі ж усе гэтыя мнагалікія народы і чародкі збіраюцца ў адну агульную, у якой нярэдка бывае да тысячы птушак і болей, узнімаюцца ў неба і ляцяць на ноч у густыя непралазныя зараснікі к лазняку за ракой. Ад вялікага зборышча птушак лугавое паветра злёгку, здаецца, пагойдваецца.
   На больш нізкіх месцах можна ўбачыць і белых буслоў. З году ў год яны, перад адлётам у цёплыя краі, з усіх навакольных вёсак і вёсачак збіраюцца на раскошныя прыбярэзінскія лугі.
   Аднойчы я іх за жанчын палічыў, якія, як мне падалося, зграбалі сена. I як жа я быў здзіўлены, калі гэтыя «жанчыны» раптам узмахнулі крыламі і разам ўзняліся ў паветра.
   Перад вялікай і адказнай дарогай на поўдзень, на жнівеньскіх лугах буслы нагульваюць тлушч, трэніруюць маладыя крылы. Дзеля гэтага яны цёплымі пагодлівымі днямі забіраюцца на галавакружную вышыню і там, аж пад самымі аблокамі, раскінуўшы пругкія крылы, вялікімі кругамі лунаюць над парыжэлымі лугамі і пожнямі.
   Шмат у жніўні на ўбраных лугах саўгаснай жывёлы. Час ад часу то з аднаго боку, то з другога чуваць залівісты спеў трубы альбо гучны, патрабавальны крык пастухоў. Уся жывёла ўкормленая, гладкая. У гэты час, па ўсёй пойме лугавое паветра цудоўна пахне цёплым каровіным малаком і духмяным сенам.

Похожие статьи:

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Грыбнік

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ганарлівая птушка

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Ягады пад снегам

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Вясна ідзе

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Дупляначка