Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Васіль Хомчанка - Коска

Увага!!! Поўны змест

   Захарка сеў рыхтаваць урокі. Трэба было выканаць практыкаванне: перапісаць сказы і паставіць, дзе трэба, коскі. А рабіць Захарку нічога не хацелася. Ён падпёр далонямі галаву і задумаўся. Захарка толькі што прачытаў кніжку пра прыгоды капітана карабля.
   Цікавае, гераічнае жыццё ў марскіх капітанаў. Не тое, што ў яго, Захаркі. Вучы граматыку. Захарка ўздыхнуў і сказаў уголас:
   – Навыдумлялі ўсялякіх прадметаў. I ўсе іх вучы. Коскі там розныя, пытальнікі...
   Пачуў гэта старэйшы брат Янка і спытаў:
   – А ты б што хацеў вучыць?
   – Хай бы адразу вучылі на касманаўтаў, капітанаў, шафёраў. А то вучаць, дзе коскі ставіць. Хіба без іх нельга жыць?
   Янка даўно ведаў, што Захарка марыць стаць капітанам далёкага плавання. Ён трохі падумаў, хітра ўсміхнуўся і сказаў:
   – Кажаш, і без косак можна пражыць? Мы зараз праверым. Бяры аловак і пішы.
   – Што пісаць?
   – Будзем лічыць, што ты ўжо капітан карабля. Табе трэба даць пісьмовы загад сваім матросам.
   – Гэта я змагу, – абрадаваўся Захарка. Такі занятак усё ж цікавей, чым урокі рабіць. – Які загад, кажы!
   – Ты хворы ці паранены ў бойцы з піратамі. Ляжыш у бальніцы.
   – Нічога ты не разумееш у марской справе, – паправіў Янку Захарка. – Піратаў даўно ўжо няма.
   – Добра, згодзен. Ты захварэў, ляжыш у бальніцы, а карабель стаіць у гавані. У моры шторм. Я твой памочнік, чакаю ад цябе пісьмовага загаду. Ты кажаш: плыві.
   – Ну і плыві.
   – Не, ты напішыі мне загад, – патрабаваў Янка.
   Захарка рашуча падсунуў аркуш паперы, узяў аловак.
   – Пісаць?
   – Пішы, пішы.
   I Захарка пад дыктоўку Янкі напісаў: «Плысці не дазваляю стаяць у гавані».
   Прачытаў Янка і паціснуў плячыма:
   – Нічога не разумею.
   – Усё ясна, – сказаў упэўнена Захарка. – Я загадваю плысці.
   – Не, не ясна. Ці плысці не дазваляеш і трэба стаяць, ці трэба плысці і стаяць не дазваляецца ў гавані. Не хапае коскі.
   Захарка зморшчыў лоб і пачаў думаць, дзе б гэту самую коску паставіць. I паставіў пасля слоў «не дазваляю».
   – Ну вось, значыць, трэба стаяць, – засмяяўся Янка.
   – Я плысці дазволіў, – разгубіўся Захарка.
   – Тадыі коска не тут павінна стаяць.
   Янка закрэсліў Захаркаву коску і паставіў сваю пасля слова «плысці».
   Захарка пачухаў патыліцу і падумаў, што сапраўды гэтыя коскі маюць значэнне нават і для марскіх капітанаў. Ён уздыхнуў, узяў падручнік па граматыцы, разгарнуў сшытак і пачаў пісаць практыкаванне.