Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Васіль Зуёнак - Такі быў знак…

Гербы кавалі шляхта і князі,
Каб дрэва радаслоўнае адзначыць,–
Тады і слава будзе на мазі,
І справа будзе абяцаць удачу!
 
Пад іх аховай зборышча гуло
На сейміках ад пыхі засцянковай,
На гетмана якраз

   акрас было

У захудалым гербе шляхцюковым.
 
Не трапіў у гербоўнік гэты знак,
І на шчытах не красаваўся слынных,
І роду ён не знатнага –

   аднак:

Стаўляў яго першадрукар Скарына.
 
Гравюру тонкую выводзіла рука –
Глядзі, люд паспаліты, і кумекай:
У промнях сонца – рог маладзіка:
Як фас і профіль твару чалавека.
 
Адны казалі: «Гэта ноч і дзень,
Святло і цемра...»

   Іншыя: «Францыску

Карцела перадаць зацьмення цень
У год, калі сустрэўся ён з калыскай...»

Мабыць, і так... Але хутчэй за ўсё
Быў маладзік хвіліны думнай знакам,
Што па начах бяссонна мы нясём
Пад спаконвечным кругам Задыяка.
 
А сонца – сімвал светлы пачуцця
І прамяністы поўдзень летуценняў.
Аблічча двухадзінае жыцця –
Развагі холад і агонь натхнення.
 
Прыгледзьцеся – заўсёды на мяжы,
Дзе сонечныя вусны, месяц ззяе:
Найперш падумай, а пасля скажы,–
І вучыць ён і перасцерагае.
 
Затое вочы ў сонца – нібы крык,
Яны ляцяць, як гукі роднай мовы.
І здаўся ўрэшце месяц-маладзік,
І адхінуўся, каб лунала слова!
 
На той выяве герб – аўтапартрэт:
Друкар Скарына ў сонечным абліччы
Дыктуе веку новы запавет,
Парушыўшы біблейскі строгі звычай.
 
Такі быў знак. Ён з Полацкай зямлі
Пайшоў у свет, зламаў маўчання крыгі.
Цябе мы – як надзею – збераглі,
Скарынінскае сонца, наша кніга!
 


Крыніца: Зуёнак В. Вызначэнне: Вершы. Мн.: Маст. літ., 1987. – 167 с.

 

Похожие статьи:

ПераказыФранцыск Скарына

ІншаеФранцыск Скарына - З прадмовы да "Кнігі Юдзіф"

ПераказыСпадчына Скарыны

ПераказыЭпоха Францыска Скарыны

ІншаеФранцыск Скарына