Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Васіль Зуёнак - Такі быў знак…

Гербы кавалі шляхта і князі,
Каб дрэва радаслоўнае адзначыць,–
Тады і слава будзе на мазі,
І справа будзе абяцаць удачу!
 
Пад іх аховай зборышча гуло
На сейміках ад пыхі засцянковай,
На гетмана якраз

   акрас было

У захудалым гербе шляхцюковым.
 
Не трапіў у гербоўнік гэты знак,
І на шчытах не красаваўся слынных,
І роду ён не знатнага –

   аднак:

Стаўляў яго першадрукар Скарына.
 
Гравюру тонкую выводзіла рука –
Глядзі, люд паспаліты, і кумекай:
У промнях сонца – рог маладзіка:
Як фас і профіль твару чалавека.
 
Адны казалі: «Гэта ноч і дзень,
Святло і цемра...»

   Іншыя: «Францыску

Карцела перадаць зацьмення цень
У год, калі сустрэўся ён з калыскай...»

Мабыць, і так... Але хутчэй за ўсё
Быў маладзік хвіліны думнай знакам,
Што па начах бяссонна мы нясём
Пад спаконвечным кругам Задыяка.
 
А сонца – сімвал светлы пачуцця
І прамяністы поўдзень летуценняў.
Аблічча двухадзінае жыцця –
Развагі холад і агонь натхнення.
 
Прыгледзьцеся – заўсёды на мяжы,
Дзе сонечныя вусны, месяц ззяе:
Найперш падумай, а пасля скажы,–
І вучыць ён і перасцерагае.
 
Затое вочы ў сонца – нібы крык,
Яны ляцяць, як гукі роднай мовы.
І здаўся ўрэшце месяц-маладзік,
І адхінуўся, каб лунала слова!
 
На той выяве герб – аўтапартрэт:
Друкар Скарына ў сонечным абліччы
Дыктуе веку новы запавет,
Парушыўшы біблейскі строгі звычай.
 
Такі быў знак. Ён з Полацкай зямлі
Пайшоў у свет, зламаў маўчання крыгі.
Цябе мы – як надзею – збераглі,
Скарынінскае сонца, наша кніга!
 


Крыніца: Зуёнак В. Вызначэнне: Вершы. Мн.: Маст. літ., 1987. – 167 с.

Похожие статьи:

БиографииВасіль Зуёнак

Васіль ЗуёнакВасіль Зуёнак - Сон

Васіль ЗуёнакВасіль Зуёнак - Гаварыла маці...

Васіль ЗуёнакВасіль Зуёнак - У люстэрку Свіцязі

Васіль ЗуёнакВасіль Зуёнак - У грымотах ашалелых веку...