Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Анатоль Вярцінскі - Вечны сон, вечны звон

Хатынскі трыпціх


1

Вы чулі, як у Хатыні
звоняць каміны?
Кроў у жылах стыне,
як слухаеш тыя званы.
Кроў у жылах стыне…
Слухаеш і маўчыш.
А наўкола – пустыня,
а наўкола – ціш.
толькі адны каміны,
толькі адны званы,
толькі адны яны…
 

2

Дзінь-дзінь,

дзінь-дзінь-дзінь…

Што гэта звініць, Хатынь?
тут звінелі сініцы і палазы,
і звінелі жаўранкі ў паднябессі.
тут звінелі дзіцячыя галасы,
тут звінелі дзявочыя песні.
тут звінела пчала, і звінела піла,
і звінела каса,

і звінела даёнка,

і звінелі, на радасць ўсяго сяла,
тут вясельныя бомы звонка.
Дзінь-дзінь

дзінь-дзінь-дзінь…

Што гэта звініць, Хатынь?
Што значаць яны, твае званы?
ці гэта гучаць адгалоскі
той вёскі, што была да вайны,
той колішняй мірнай вёскі?
Дзінь-дзінь…

Паслухайце, ці не едзе

гэта вяселле недзе?
Ды хто нявеста і жаніх,
калі нікога няма ў жывых?
Дзінь-дзінь…

А гэта не коні ў жытным?

Ды коні патрэбны толькі жывым,
а мёртвым ніколі
не патрэбны коні.
Дзінь-дзінь…

А гэта не сырадой

цурчыць у даёнку з пенай густой?
Не, мёртвым сном у Хатыні
спяць усе гаспадыні.
Дзінь-дзінь…

А гэта не юны смех,

не голас дзіцячых забаў і ўцех?
Не, спалены усе дзеткі,
спалены ўсе малалеткі.
Дзінь-дзінь,

дзінь-дзінь-дзінь…

Што гэта звініць, Хатынь?
Што значыць тваіх каміноў

перазвон?

ці гэта звініць твой вечны сон?
ці, можа, у гэтым звоне –
вечнае бяссонне?
Дзінь-дзінь,
дзінь дзінь-дзінь…
 

3

Звіняць, як калісь, на ўсю сваю сінь
сініцы і жаўрукі.
Але не чуе ніхто іх «дзінь-дзінь»,
ніхто не глядзіць з-пад рукі.
Узялі ў Хатыні слых,
зрабілі глухімі ўсіх.
Узялі ў Хатыні зрок,
далі Хатыні змрок…
Стаяць, як калісь, усцяж каміны
там, дзе былі двары.
Але не дымяць, а звіняць яны,
звіняць ад зары да зары.
Дзіўныя гэтыя каміны!
Дыміць бы весела ім,
грэць бы неба духам жывым,
цяплом жывым, а яны…
Ды ў гэтым няма іх віны.
Гэта віна вайны,
гэта віна вайны,
гэта яна,

вайна,

дала камінам званы.


1969

Похожие статьи:

ПераказыЗваны Хатыні

Анатоль ВярцінскіАнатоль Вярцінскі - Рэквіем па кожным чацвёртым

ПераказыЗваны памяці

Аркадзь КуляшоўАркадзь Куляшоў - Над спаленай вёскай

Анатоль ВярцінскіАнатоль Вярцінскі - Цётка плакала па ўсім свеце...