Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Авяр’ян Дзеружынскі - Азбука птушак

Вось вам азбука
I птушак,
Любых змалку
Весялушак.

 
Арол

Арол
Адолеў
Буры сілу,
Ляцеў Асілак
Быстракрылы.

Акінуў позіркам
Прасторы,
Агледзеў
Лес наўкольны,
Горы.

I на гняздо,
На дуб высокі
Цар птушак
Прыляцеў Здалёку.

Бусел

Бусел,
Буська,
Бацянок,
Белы-белы
Кафтанок.
Басаногі ён,
Без ботаў,
Ходзіць,
Бродзіць
Па балотах.

Жабкі
Бусліка
Баяцца:
У чарот
Бягуць хавацца.

Варона

Вараняці
Птушку-матку
Кліча, кліча
ў сваю хатку.
Вечарэе,
Вецер зябкі,
Птах галодны,
Зябнуць лапкі.

А варона ўсё
Вароніць –
Дзіцяняці
Не пакорміць.
Вечарам,
Нарэшце,
Матка
Успомніла
Пра варанятка...

Накарміла,
Спаць паклала,
Калыханку
Варкавала.

Гуска

– Дзе была ты,
Гуска?
– На балоце
Грузкім,
Там хадзіла я,
Гуляла,
Траўку
Гэткую шчыпала,
Нашую,
Гусіную,
З мяккай
Сэрцавінаю.

Драч

Горла
Драў
На лузе
Драч:
Драчанят няма,
Хоць плач...

Драчанятак
Драч чакаў,
Доўга-доўга
Іх гукаў.

Драчаняткі,
Як пачулі,
I прыбеглі
Да татулі.

Елавік-крыжадзюб

Шышку крыжадзюб
Дзяўбаў,
Зерні
Елкі
Даставаў.

Зерні
Елавік
Дастаў
Сваёй моцнай
Дзюбкай,
Ежу
Дзеткам раздаваў:
– Ешце,
Крыжадзюбкі!..

Журавель

Журавель,
Жураўка,
Жораў
Мае ціхі,
Добры нораў.
На балотах
Жураўліных
Ён збірае
Журавіны...

У трубу –
Жаленку –
Трубіць,
Танцаваць
Жураўка любіць.
Жураўліха
З ім ласкава,
Скача
Жыва,
Скача
Жвава.

Заранка

Яшчэ свеціць
Зорка,
Зараніца
Ранкам,
А пяе ўжо
Звонка
Ранняя
Заранка.

I чуваць
Выразна
Срэбны
Звон-званок,
Быццам
Звоняць
Нівы,
Травы,
Гай-лясок.

Івалга

Ілі-цілі,
Ілі-цілі, –
Івалга
Пяе над рэчкай.
Лес шуміць
Лісцём вясновым
I ўкрывае
Ім гняздзечка.

Каня

Каня
Канькае,
Кігіча:
– Кігі,
Кігі,–
Дожджык
Кліча,–
Кігі,
Кігі,–
Хоча піць...

Над азёрамі ляціць,
Ловіць
Кропелькі-дажджынкі,
Як празрыстыя расінкі.
I ўсё
Кружыць,
I ўсё
Кружыць,
Канькае,
Кігіча,
Тужыць.

Ластаўка

Золак
Ледзь-ледзь
Дрэў вяршыні
Кранае,
Ластаўка –
Ласкаўка
Лугам
Лятае.
Ранкам
I днём
Напявае,
Шчабеча
I заціхае
Ў хацінцы
Пад вечар.

Мухалоўка

Мухалоўка
Мух лавіла,
Мохам,
Мурагом
Хадзіла,
Трохі
Прытамілася,
Хвілю
Прыпынілася...

Села,
Пасядзела,
Хутка паляцела
У ціхі гай,
Дзе траўка,
Мяккая
Мураўка,
Многа-многа
Мушак
I сябровак-птушак.

Нырок-свірок

На возеры
Нырок
Нырае,
Нічога ён
Не заўважае.
Наважыўся
На бераг плыць,
А тут як тут
Ліса бяжыць...

Нырок-свірок
Перапужаўся,
Нырнуў –
I ў хвалях ён
Схаваўся.

Ох, прыгожы качар!

Агар,
Агар –
Тундровы птах,
Ох, і прыгожы
Качар ён!
Між купін,
Ля ракі ў кустах
Расце,
Гадуецца здавён.

Парушыць цішу
Звер –
Спалох,
Трывожны, часты
Сэрца ўдар,
Самотны крык:
– Ог, ог,
Ох, ох!.. –
У мох хаваецца
Агар.

Пугач

Пустальгу
Пугач
Пужаў,
Пускаў ёй
Пыл у вочы.

Ён
Птушцы
Толькі
Пагражаў,
Сам нішчыў
Мышак ноччу.

Рабчык

Золак ззяў,
Было ранютка.
Рабчык бег
Па лесе хутка, –
Захварэла
Рабка –
Рабак-дзетак
Матка.

Рабчык
Дзятліка спаткаў,
Пра бяду сваю сказаў:
Доктар,
Рабцы
Рады дай.
Не бядуй,
Мой родны, знай,
Вазьмі лекі –
Ёсць якраз –
Рабка вылечыцца ўраз.

Салоўка

Свішча
Салоўка
Майскаю ночкай,
Ранкам і днём
Спявае,
Слых
Салаўіхі
У веснім садочку
Песціць,
Суцешна ласкае.

Турухтан


Турухтан – кулік
Такуе,
Як палянку
Аблюбуе,
Тут і ладзіць
Такавішча,
Ток –
Вясновае ігрышча.

Турухтан –
Туп, Туп, –
Тупоча,
Запрасіць
На танцы хоча
Прыгажуню
Турухтанку,
Што выходзіць
На палянку.

Удод

Удод
Убор
Расквеціў свой
У колер белы,
У ружовы,
Угледзеў раз,
Упадабаў
На ўсё жыццё
Лясок сасновы.

Яго жытло тут,
У дупле,
Магутнай
Стогадовай хвоі,
Укрыцца можна
Заўсягды
I жыць паціху,
У спакоі.
 

Фіфі

– Фіфі,
Фіфі,
Фіфі, –
Ля рэчкі
Пеў птах
Бялява-шэры, –
Я ў весні час
Тут звіў гняздзечка,
Не трэба
Лепш кватэры.

Хрустан

Хрустан –
Харошы
Сем’янін,
Жыць добра
Самцы-птушцы з ім.

Сам ён
Хатку
Хутка робіць
Сам ён
Хрустанят выводзіць.

Цецярук

Цецярук
Цецярука
Цешыць
Сябра-дзівака:
– Я цябе
З тваёй
Цяцерай
Запрашаю
На вячэру.

Вечар
Цёмны
Ноч прыводзіць,
Цецярук жа
Не прыходзіць,
Не заве
На вячэру
I ні сябра,
Ні цяцеру.

Чомга

Чуйная
Чомга
Чула
Подых вясны,
З выраю
Прыляцела
У край свой
Азёрны, лясны.

З пругкіх
Чаротаў
Чомга
Домік-гняздо спляла,
Ён, нібы
Човен,
гайдаўся,
Возерам
Птушка плыла.

Шыпун-лебедзь

Шыпун
Плыве,
Шыпун
Шыпіць,
Рака
Шырокая
Шуміць.

Плывуць
За лебедзем
Крылатым
Яго малыя
Шыпуняты.

Эму

Эму – страус
Эх, вялізны,
Эх, і быстры,
Як алень,
Прабягае
Многа-многа
Кіламетраў
Кожны дзень.

Эму ведаюць
I дзеці –
Пісьманосец
Добры ён,
Эму
У вёсках афрыканскіх
Свой,
Любімы паштальён.

Юрок

Юрок вясною
Гаманлівы,
Рухавы,
Спрытны і
Юрлівы.

– Юць,
Юць,
Юць,
Юць!.. –
Чуваць з сасонкі
Яго вясёлы
Голас звонкі.

Ястраб

Сонечны дзень
Ясны-ясны,
Робіць кругі
У небе
Ястраб.

Яркае сонца
Палае,
Ястраб
Здабычы шукае…
Мерае
Неба абшары,
Кружыць,
Знікае пад хмары.