Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Мікола Чарняўскі - Цымбалы

Кнопка отправить на печать

Нібы жывы,
Гамоніць вулей.
За пчолкай пчолка –
Наўздагон...
А дзядуля,
А дзядуля –
Лёг і слухае
Іх звон.

Ён ляжыць на ўзмежку ў садзе,
Пчолкі ж –
Нібы ў згодзе з ім:
Ні палохаць,
Ні кусацца
Не збіраюцца зусім.

Пчолы ўсе забылі быццам,
Што ў іх зброя –
Джалы – ёсць.
Іх дзядуля не баіцца,
Бо для пчол ён –
Свой, не госць.

На губах блукае ўсмешка –
Гэты грай
Старому люб...
Над сцяжынкай,
Над узмежкам
Мільгануў унукаў чуб.

– Што ты, дзедка, там чаруеш? –
Кажа ўнук,
Здзіўлены ўшчэнт.
– Ці ж не бачыш,
Ці ж не чуеш? –
Пчолак слухаю канцэрт.
Ох, і ўдала,
Ох, і ўдала
Могуць пчолкі ўсе іграць!
А цымбалы,
А цымбалы –
Іх званчэй
Не падабраць!

Ты паслухай, падзівіся.
Ды не бойся,
Стань бліжэй...
Раптам хлопчык
Аж узвіўся:
– Ой! –
І з саду ў двор хутчэй!

Засмяяўся дзед,
З дакорам
Наўздагон гукнуў:
– Ты што?
Уцякаць ад пчолак сорам,
І ўцякаць ад іх
Нашто?

Пчолкі ж гналіся, унучак,
Каб табе цымбалы даць,
Каб і ты
На іх, пявучых,
Як яны ўсе,
Мог пайграць!