Авяр’ян Дзеружынскі - Дзяцел – стук, дзяцел – грук

Дзяцел – стук, дзяцел – грук,
Аглядае кожны сук.
Як ляціць па лесе ён,
Дрэвы б’юць яму паклон –
Сябруком завуць сваім,
Добрым доктарам лясным.
Нішчыць дзюбкай ён сваёй
Караедаў пад карой.
Дзяцел – стук, дзяцел – грук,
Аглядае кожны сук.

Похожие статьи:

Пераказы, дыктанты → Ляцяць, ляцяць крылатыя вешчуны

Пераказы, дыктанты → Бясхвосты шпак

Пераказы, дыктанты → Сойка (Паводле У. Ягоўдзіка)

Пераказы, дыктанты → Абед у мяцеліцу

Пераказы, дыктанты → Птушкі шчасця