Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Гіпербала

   Гіпербала (грэч. hyperbolé – перабольшванне) – рэзкае перабольшванне якіх-небудзь уласцівасцей чалавека, прадмета ці з’явы з мэтай звярнуць на гэтыя ўласцівасці ўвагу.
   Функцыя гіпербалы – выявіць эмацыянальныя (станоўчыя або адмоўныя) адносіны пісьменніка да таго, што мадэлюецца. Дадзены троп з’яўляўся адным з важнейшых сродкаў фальклору. У гераічным эпасе апісанне знешняга выгляду персанажаў, іх моцы, піроў і г. д. перададзена з вялікім перабольшваннем з мэтай стварыць вобраз волата, асілка («Каваль Вярнідуб», «Браты-багатыры»).
   Ужываецца гіпербала ў самых розных творах пісьмовай літаратуры, у прыватнасці ў «Слове пра паход Ігаравы»: «Тому в Полотске позвониша рано у святыя Софеи в колоколы, а он в Кыеве звон слыша», а таксама ў сучаснай паэзіі.
   Прыём, супрацьлеглы гіпербале, – літота

Крыніцы артыкулаў:

Рагойша В. П. Літаратуразнаўчы слоўнік: тэрміны i паняцці: для школьнікаў i абітурыентаў – Мінск: Народная асвета, 2009. – 303 с.
Рагойша В. П. Паэтычны слоўнік. – 3-е выд. – Мінск: Беларуская навука, 2004. – 576 с.
Слоўнік лінгвастылістычных і тэксталагічных тэрмінаў. Складальнікі: Абабурка М. В., Казімірская Т. А, Саўчанка В. М. – Магілёў: УА «МДУ імя А. А. Куляшова», 2012. – 284 с.

Тэорыя літаратуры: дапаможнік для студэнтаў філалагічных спецыяльнасцей ВНУ / В.І. Яцухна; Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Гомельскі дзяржаўны універсітэт імя Ф. Скарыны. – Гомель: ГДУ імя Ф. Скарыны», 2006. – 279 с.