Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Стыхія навальніцы

   Спякотнае лета шчодрае на навальніцы. З асаблівым хваляваннем я чакаў у дзяцінстве рабінавыя ночы.
   На ўзгорку расла высокая старая ліпа. У адну з такіх начэй лёс яе быў вызначаны: маланка раскалола магутнае дрэва на дзве часткі і запаліла, як свечку. Гэтае відовішча адбілася ў маіх вачах і засталося ў памяці назаўсёды. Вось і цяпер, калі збіраецца на навальніцу, у маім уяўленні ўспыхваюць водсветамі маланак успаміны дзяцінства.
   Зараз пачатак сакавіка, пара навальніц далёка. Але было адчуванне, што ў прыродзе рыхтуецца нейкая важная падзея, роднасная навальніцы. Сцямнела нечакана, хаця стаяў толькі пасляабедзенны час. Пакой напаўняла глухая цішыня. Я перастаў працаваць і прысеў на канапу. Такі стан прыроды дорыць імгненне, якому можна загадаць спыніцца.
   Раптам пранёсся разбуральны парыў ветру, зашумелі дрэвы, загрымелі сарваныя з дахаў чарапіцы. У вокны ўдарылі першыя цяжкія кроплі дажджу. За сценамі майстэрні бушавала стыхія.
   Я павольна патанаў у глыбокай плыні ўспамінаў. Водбліскі даўніх маланак раз-пораз асвятлялі прастору вакол мяне.
(150 слоў)

Паводле В. Альшэўскага

 

Похожие статьи:

Пераказы, дыктантыНавальніцы

Пімен ПанчанкаПімен Панчанка - Красавіцкая навальніца

Іван МележПалеская хроніка. Подых навальніцы. Частка першая

Пераказы, дыктантыЧэрвеньская навальніца

Пераказы, дыктантыНавальніца на возеры