Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Стракаты дзяцел

   У птушак ёсць свае аблюбаваныя мясціны. Няхай іншыя хваляць, можа, і лепшыя лясы, пералескі, але стары стракаты дзяцел з чырвоным абадком на шапцы любіць толькі свой лес.
   На невялічкай прагаліне сярод ельніку стаяла высокая, з шэра-зялёным ствалом і купчастай верхавінай асіна. Пад самай верхавінай на яе гладкім ствале дзяцел выдзеўб дупло і зрабіў сабе гняздо. Адсюль увесь лес быў відаць як на далоні. I многія птушкі зайздросцілі стракатаму дзятлу.
   Міналі дні за днямі, і ў старога стракатага дзятла вывеліся птушаняты. Дзеці ўбраліся ў пер’е і хутка пачалі вылятаць з гнязда. Наляціць, бывала, дзятлава сям’я на дрэва, учэпяцца маладыя дзятлы лапкамі за шурпаты ствол, а стары дзяцел аглядае з усіх бакоў дрэва. Дзяўбе ён кару сваім вострым, як піка, носам. Тое ж робяць і маладыя. Стары дзяцел выцягвае доўгім вузкім языком з маленькіх дзірачак-хадоў караедаў – тое ж робяць і маладыя. Вось толькі адзін малады дзяцел кару не дзёўб, а прыладжваўся побач з бацькам і настойліва крычаў, патрабаваў ежы.
   Малады і кроку не мог ступіць без бацькоў. Стары дзяцел сам галадае, а ўвесь час кідае караедаў, зярняткі яловых шышак у пражэрлівае горла гультая.
   Непрыкметна падкралася восень. Халодныя вятры пачалі гуляць па лесе. Чародамі праносіліся над лесам пералётныя птушкі. А хто не пакідаў лес, той рыхтаваўся да зімы. У каго запас ежы ў кладоўцы, таму і мароз не страшны. Стары дзяцел таксама зрабіў кладоўку для яловых шышак. Малады дзяцел запасаў на зіму не рабіў, спадзяваўся на запасы бацькі.
   Па суседстве ў гушчары стаяла тоўстая прысадзістая бяроза, у развілцы якой было глыбокае дупло – кладоўка вавёркі. Спраўная гаспадыня нанасіла туды многа сушаных грыбоў, арэхаў, ягад, яловых шышак.
   А аднойчы вечарам пайшоў густы снег. Малады ельнік засыпала так, што месцамі ён нагадваў вялікія гарбы, з якіх тарчалі вострыя верхавінкі.
   У птушак такія звычкі: зімой ратуйся ад холаду і голаду як умееш, маладых глядзі, толькі пакуль у сілу ўбяруцца. Забраўся малады дзяцел у пакінутае шпакам дупло, сядзіць там, нічога не еўшы. Холад яго прабірае, студзіць кроў. Сядзіць ды думае, каб бацькі прынеслі яму якога-небудзь жучка.
   Вылецеў нарэшце малады дзяцел з дупла і пачаў прыглядацца, ці не ўбачыць дзе-небудзь сваіх бацькоў. Не могуць жа яны пакінуць яго ў бядзе.
   I тут заўважыў ён, што з дупла выскачыла шустрая вавёрка, а ў зубах у яе – яловая шышка. Скок з бярозы на елку і села на сук, заднімі лапамі трымаецца, а ў пярэдніх – шышка.
   Неўзабаве вавёрка пачала прыкмячаць, што ў яе кладоўцы ўсё менш і менш становіцца запасаў. Гаспадыня лічыць не ўмела, але на вока прыкінула, што столькі з’есці яна адна не магла. I вось аднойчы вавёрка толькі хацела залезці ў сваё дупло, як раптам заўважыла, што нехта ў кладоўцы варушыцца. Гаспадыня падрыхтавалася да скачка, хацела з усяе сілы ўпіцца зубамі ў горла злодзею. Але нечакана з дупла выскачыў малады дзяцел ды як дзеўбане яе ў галаву! Вавёрка ад болю ажно зацокала ды з усіх ног скочыла на самую верхавіну бярозы.
   Малады дзяцел тым часам вылецеў з дупла вавёркі і сеў на сухі сук, быццам нічога і не здарылася, хоць і няёмка яму было. У той жа момант да маладога падляцеў стары стракаты дзяцел. Ён наставіў тырчма пер’е, прыўзняўся на лапках і злосна закрычаў на ўвесь лес, бо быў глыбока абураны паводзінамі маладога дзятла, які залез у вавёрчыну кладоўку ды яшчэ моцна пакрыўдзіў гаспадыню.
   Малады дзяцел маўчаў, толькі крылы яго раз-пораз уздрыгвалі.
   Нарэшце дзятлы паляцелі ў ельнік. Стары сарваў доўгім носам шышку. Затым яны пераляцелі на асіну, дзе была кузня старога дзятла. Зашчаміў стары дзяцел шышку ў шчыліну, дзеўбануў яе раз-другі, а потым па-бацькоўску пачаў гультая вучыць, што трэба самому здабываць сабе ежу.
(585 слоў)

Паводле Я. Зазекі.

Похожие статьи:

ПераказыСарока-белабока

ПераказыКемлівая казуля

ПераказыПадземны паляўнічы

ПераказыТанец жураўлёў

ПераказыГаспадар пушчы