Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



На зыходзе дня

   Дзень канчаецца. Заходзіць сонца. Яно свеціць мне ў твар, і я амаль нічога не бачу, а толькі чую плёскат хваль. Яшчэ гудуць мухі, а ў лугах на пясчаных выспах ужо свішчуць перапёлкі, сустракаючы блізкую ноч. Шуміць параход, і шум гэты усё набліжаецца, мацнее. Неба цямнее, сыходзіць у глыбіню, у цёмную бездань. Сонца ўжо на добрую чвэртку схавалася за небасхіл, і цяпер яно шле апошняе, развітальнае святло.
   Я падымаюся на гару і, павярнуўшыся спінаю да садоў, доўга стаю. Мне не хочацца ні крануцца, ні сесці тут на ўзмежку. Адсюль, з узгорка, мне добра відаць Дняпро, неабсяжныя лугі за ім і лес на далёкім небасхіле.
   Сонца заходзіць усё больш і больш. Яно апускаецца шпарка, спяшаючыся. Знікае за небасхілам – і адразу ж між зямлёй і заравам кладзецца цень.
   У небе, высока ў зеніце, заміргала зорка...
   Усё, дзень скончыўся.
(138 слоў)

Паводле М. Лупсякова.

Похожие статьи:

ПераказыДняпроўская чайка

Мікола ЛупсякоўМікола Лупсякоў - Дняпроўская чайка

Мікола ЛупсякоўМікола Лупсякоў - Мэры Кэт

БиографииМікола Лупсякоў