Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Навальніца на возеры

   Надвор’е на возеры няўстойлівае. Яно часта змяняецца. То цёпла, то холадна. То свеціць сонца, то пахмурна. То ціха, то рэзкі вецер.
   I ў адпаведнасці з надвор’ем, гэтак жа часта змяняе свой колер і возера.
   То яно блакітнае, то цёмна-сіняе, то зялёнае, то шэрае,сярдзітае і непрыгляднае...
   Раптам у ясным небе з’явіліся белыя воблачкі. Іх становіцца ўсё больш.
   Сярод белых воблачкаў можна цяпер заўважыць і цёмна-шэрыя.
   Сонца схавалася.
   Дзесьці ўдалечыні пачуліся глухія раскаты грому. Неўзабаве яны наблізіліся, зрабіліся больш гучныя і працяглыя.
   Птушкі недзе пахаваліся. Няма над возерам ні ластавак, ні чаек...
   Неба тым часам зусім пацямнела, завалаклося цяжкімі і змрочнымі хмарамі. Яны праглынулі апошні невялікі прасвет і цяпер непадзельна пануюць над возерам.
   У паветры павеяў аднекуль лёгкі струменьчык холаду.
   Дрэвы зашамацелі.
   Наляцеў нечакана шалёны парыў ветру.
   Сосны пахіснуліся і застагналі. Па зямлі імкліва пакаціліся, абганяючы адна адну, сасновыя шышкі.
   Суціхнуўшы на хвіліну, вецер накідваецца на дрэвы з новаю сілай, яшчэ больш злосна і непрымірыма.
   Пайшоў дождж, спачатку быццам неахвотна, невялікі і рэдкі, асобнымі кроплямі. Потым усё часцей і мацней. I раптам страшэнны ўдар скалануў неба і зямлю.
   Змрок згусціўся.
   Цёмнае неба над возерам прарэзала ад краю да краю доўгая і няроўная агністая лінія маланкі. За ёю бліснула другая, трэцяя.
   Гром грымеў амаль безупынна, не змаўкаючы ні на хвіліну.
   Дождж перайшоў у лівень.
   Нядаўна яшчэ лагоднае, блакітнае возера зрабілася змрочным, цёмна-шызым, пакрылася высокімі, сярдзітымі хвалямі, якія бясконцымі радамі, з шумам і грукатам кідалі і кідалі на бераг свае белыя пеністыя грабяні.
   Шумелі патокі вады, якія ліліся цяпер з неба суцэльнай заслонай. Шумеў лес, шумела возера. Хісталіся, гнуліся і скрыпелі сосны.
   Парывы ветру, адзін аднаго мацнейшыя, зрывалі лісце з кустоў і дрэў, то ярасна падкідаючы яго высока ўгору, то гонячы між ствалоў па мокрай зямлі. Уся дарога ўздоўж берага была ўсыпана зламаным голлем.
   Над хвалямі змагалася з ветрам адзінокая чайка, але вось і яна знікла кудысьці.
   З жудасным трэскам і грукатам грымнула на пясок вялікая разгалістая сасна, што расла на самым беразе. Навальніца вырвала яе з карэннем, і вось ужо цераз вяршаліну звергнутага старога дрэва перакочваюцца хвалі...
   Тым часам ярасць ветру пачала слабець.
   Праз гадзіну вецер суціх, гром змоўк, маланкі перасталі разрываць цёмнае неба.
   З правага боку выступілі з-пад шэрай заслоны дажджу абрысы касы. Потым заслона перамясцілася на сярэдзіну возера, пасунулася ўлева. I адразу сталі відаць узгоркі за рыбгасам.
   Цяпер і сярэдзіна возера вызвалілася ад заслоны, і вада зазіхацела серабрыстай рабізной.
   Выглянула сонца, неба ачысцілася ад хмар.
   Над возерам перакінула сваё каляровае каромысла вясёлка, але радасны, бліскучы грыбны дожджык усё яшчэ ішоў.
   Нарэшце і ён спыніўся.
   Возера зноў зрабілася ціхае і спакойнае, а вада чыстая і празрыстая.
   Пацяплела, хоць у паветры ўсё яшчэ крыху адчуваўся халадок. Улагодненыя берагі дыхалі свежасцю.
   Вечар непрыкметна перайшоў у ноч.
   На цёмна-сінім, амаль чорным небе ярка свяціў поўны месяц. На такой жа цёмна-сіняй, як і неба, вадзе струменіла серабрыстая дарожка халоднага святла. Над возерам панавала цішыня.
(470 слоў)

Паводле В. Вольскага.

Похожие статьи:

ПераказыНавальніцы

ПераказыЧэрвеньская навальніца

ПераказыНавальніца

ПераказыПасля навальніцы

ПераказыНавальніцы