Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Ліса-прыгажуня

   Між зараснікаў папараці перада мною мільгнула нешта ярка-рыжае. Я здзівіўся. Няўжо ліса? Так, гэта яна. Вось лісіца выслізнула з-пад жоўтых лапак папараці. Што за чароўны выгляд у яе! На фоне маладых зялёных елак яе рыжае футра проста гарыць. Бурштынавыя вочкі, белая грудка. Адно хараство! Вострая мордачка лісы прынюхваецца да зямлі.
   Вось лісіца лёгкім трушком перабегла палянку, спынілася каля старой яліны. Уся яна – увасабленне напружанага, цярплівага чакання. Толькі кончык пушыстага хваста ледзь прыкметна варушыцца. Што здарылася? Няўжо яна пачула прысутнасць чалавека?
   Стрымліваючы дыханне, я любаваўся спрытнымі рухамі невыказна прыгожага звярка. Раптам лісіца падскочыла і схапіла нешта з яміны. Хто ж ахвяра лісы? Гэта мыш. Мышы – асноўны корм лісы.
(110 слоў)

(Паводле В. Вольскага)

 

Похожие статьи:

Алесь ГарунАлесь Гарун - Жураў і лісіца

Пераказы, дыктантыВыпадак на паляванні

Мікола ЧарняўскіМікола Чарняўскі - Ліса-калядоўшчыца

Пераказы, дыктантыМядзведзевы боты

Пятрусь МакальПятрусь Макаль - Воўк і ліса