Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Лютавала зіма

   Даўно ўжо ляжаў снег, пяклі маразы. А зіма ніяк не супакойвалася, круціла, мяла.
   Звычайна пад раніцу завея ўлягалася, слабела. Цішэў вецер. Праз павалоку хмар праразаліся маленькія і вялікія зоркі. У цішыні чуваць было, як трашчалі ад марозу ствалы дрэў ды вуглы хат. Сцежкі, дарогі зраўняліся з полем. Іх пазасыпала, пазамятала. Ды так, што не толькі з вёскі – з хаты нельга было выйсці. Ды і куды пойдзеш?
   Выла, гуло ў коміне. Секла снегам у замураваныя холадам вокны. Шалеў вецер, ірваў, шкуматаў саламяныя і чаратовыя стрэхі, гнуў да самага долу голле ў садзе, гойсаў па дварах, балотах.
   Лютавала, гуляла зіма.
(100 слоў)

Паводле Б. Сачанкі

 

Похожие статьи:

Кастусь ЖукКастусь Жук - Снежань

Пераказы, дыктантыЗімой у лесе

Ларыса ГеніюшЛарыса Геніюш - На каньках

Цішка ГартныЦішка Гартны - Зімовы вечар

Кастусь ЖукКастусь Жук - Беларуская зіма