Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Крыжадзюбы

   Я пайшоў на ўзбуджаны гоман лесарубаў.
   На снезе ляжала толькі што зваленая старая елка. Адзін лесаруб трымаў у руках круглае цёплае гняздо. Паўголыя птушаняты спалохана пазіралі на людзей.
   Я растлумачыў, што такі выпадак не надта і рэдкі. Увесь сакрэт у тым, што гэтыя птушкі жывуць высока на дрэвах. Іх гнёзды людзі знаходзяць толькі тады, калі зваляць дрэва.
   Мы вырашылі ўзняць гняздо на суседняе дрэва.
   На наступны дзень я зноў прыйшоў у лес. Цікава было даведацца, ці знайшлі птушанят бацькі.
   – Усё ў парадку. Вось толькі чамусьці бацькі рэдка кормяць іх, – здзіўлена адзначылі лесарубы.
   Я паведаміў, што крыжадзюбы кормяць дзяцей зробленай у валлячку кашкай з хвойнага насення. І шмат часу затрачваюць на здабычу зярнят з мерзлых шышак.
   Да елкі ў гэты час прыляцелі дзве чырванаватыя птушачкі, трошкі большыя за вераб’я. У гняздзе пачуўся тонкі піск.
   Лесарубы пачалі разыходзіцца па сваіх месцах.
(140 слоў)

Паводле Р. Ігнаценкі.