Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Кветкі памяці

   У баку ад вёскі, ад людзей, сярод соннай прасторы снягоў чырванее невысокі гранёны слупок. На ім безліч разоў налепліваецца шапка снегу, і столькі ж разоў вецер здзімае яе.
   Снягі і снягі, халодная, усеўладная і бясконцая бель. I вакол цішыня. Прабяжыць воддаль ранкам ці вечарам па саннай дарозе чародка школьнікаў, празвініць галасамі – і зноў спакой да наступнага рання.
   Вясной, калі прачынаецца прырода і ўсё ў ёй пачынае біцца вялікай прагай жыцця, ля чырвонага слупка-пірамідкі абсыхае каска. Абсыхае доўга, таму што яна ледзь віднеецца сярод завялых вянкоў і лугавых кветак.
   З гэтай пары дарога ў школьнікаў пралягае праз луг. Яны ўжо не бягуць, як зімой, па холадзе, а ідуць не спяшаючыся і ля бярозы змаўкаюць. Пакідаўшы свае партфельчыкі, яны збіраюць першыя краскі вясны – залацістую лотаць, вяжуць у пучочкі ружовыя смолкі, і ўсе фарбы лугу, усё яго суквецце перабывае за вясну ля каскі.
   Тут, дзе бяроза, заўсёды цішыня глыбокага смутку па навекі супакоеным маладым сэрцы.
(155 слоў)

Паводле М. Ракітнага.

Похожие статьи:

ПераказыСцяжынкі