Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Карані памяці

   Праз многа гадоў я вярнуўся ў вёску, з якой звязаны самыя лепшыя ўспаміны дзіцячага і юнацкага жыцця.
   Каля суседняй хаты я зноў убачыў самы вялікі ў вёсцы дуб. Вялізнае дрэва, абхапіць якое маглі не менш за тры чалавекі, высахла. На яго ствале не было ніводнага зялёнага парастка, і ён нікому не мог перадаць сваю сілу. Так і мы, адарваныя ад каранёў і пазбаўленыя магчымасці падзяліцца тым багаццем, што назапасілі нашы продкі, можам страціць сваю будучыню, будучыню сваёй нацыі.
   Каля нашай хаты калісьці расла танюсенькая юная бярозка. Яна, як і мы тады, толькі пачынала жыць. Зараз гэта вялікае моцнае дрэва. Бярозка нібы наша памяць, карані якой павінны быць дужымі. Для таго каб кожны з нас мог берагчы гісторыю свайго роду, перадаваць яе сваім дзецям і ўнукам і як мага часцей праходзіць з імі шляхамі памяці.
(136 слоў)

Паводле Д. Пятровіча.

Похожие статьи:

ПераказыРодны куточак

ПераказыЗаслаўе