Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Зімовы начлег

   Быў ціхі сонечны дзянёк. З неба церусіліся ледзь прыкметныя сняжынкі. Я нетаропка ішоў па лесе і любаваўся аснежанымі дрэвамі. Шырокія паляўнічыя лыжы лёгка слізгалі па зацвярдзелым шарпаку. З набліжэннем вечара мароз узмацніўся. У такі час з падрапаным аб зледзянелыя галінкі тварам імкнемся хутчэй дахаты, бо там утульна і цёпла.
   Па дарозе дамоў я апынуўся на паляне. Я прыкмеціў тут сляды зайцоў і цецерукоў, а ласіныя сляды вялі ў дальні ад мяне кут паляны. I я павярнуў туды, каб паглядзець, куды вядзе звярыная сцежка. Неўзабаве ўбачыў ускрай паляны некалькі паваленых асін. Камель аднаго дрэва моцна абгрызлі зайцы. Значыць, невыпадкова сюды наведвалася лісіца.
   Далей у хмызняку я прыкмеціў пацямнелыя лункі. Значыць, нядаўна тут начавалі ласі. Яны прыйшлі сюды надвячоркам, падмацаваліся спажыўнай асінавай карою і ўлягліся адпачываць на белай снежнай пасцелі. Ім не страшны люты мароз. А вось зайцам не да адпачынку, бо можна хутка трапіць на вострыя лісіныя зубкі.
   I ласі, і зайцы звычайна не начуюць на адным і тым жа месцы. Патрабуе таго лясная перасцярога.
(167 слоў)

З часопіса «Родная прырода».