Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Зіма прыйшла

   Мароз яшчэ не паспеў замураваць шыбы акон. Прачнуўшыся, ты падхопліваешся з пасцелі, садзішся на лаўку і глядзіш на тое, што змяніў, перайначыў снег. Здаецца, што ўпершыню бачыш і нізенькі плоцік, і прысадзістую, зрубленую з бярвёнаў-круглякоў варыўню, што сіратліва стаіць адразу ж за гэтым плоцікам, і разложыстыя яблыні, і купку вішань, і грушу на ўзмежку. Чысценька, беленька. І над усім пануе як бы святочнасць, урачыстасць. Яна, гэтая святочнасць, гэтая ўрачыстасць, незаўважна перадаецца табе. Ты сядзіш, нібыта заварожаны, на лаўцы, глядзіш у акно, а ў душы ў цябе гучыць чароўная музыка, ты ўвесь у палоне гэтай музыкі, слухаеш яе, жывеш ёю і на хвіліну забываеш, дзе ты, пра што зусім-зусім нядаўна думаў, мроіў, што цябе хвалявала. І з гэтага дзіўнага ўтрапення не можа цябе ўжо вывесці нават маці. Яна, убачыўшы, што ты прачнуўся і сядзіш босы, у адной начной кашульцы, крычыць:
   – І колькі ж гэта можна сядзець?
(145 слоў)

Паводле Б. Сачанкі

 

Похожие статьи:

Кастусь ЖукКастусь Жук - Снежань

Цішка ГартныЦішка Гартны - Зімовы вечар

Пераказы, дыктантыЗімой у лесе

Ларыса ГеніюшЛарыса Геніюш - На каньках

Кастусь ЖукКастусь Жук - Беларуская зіма