Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Жаваранак

   Нідзе так добра не чуваць спеў жаваранка, як у чыстым полі. З высокага неба льецца птушыная песня, нібы мноства срэбных званочкаў узняло сонца аж пад воблакі.
   Аднойчы ў залатым паднябессі я заўважыў не жаваранка, а каршуна. Драпежнік лунаў высока-высока, кагосьці высочваў. Спачатку я і не прыкмеціў, як ад самай зямлі пачаў узнімацца жаваранак. Срэбны званочак, захоплены ўласнай песняй, не бачыў, што ляцеў у кіпцюры да смерці.
   Каршун кінуўся ўніз, рассякаючы паветра, як маланка. Перад ім ляцеў маленькі шэры камячок. Куляй птушачка шмыгнула мне пад адзенне, даверліва знайшоўшы сабе схованку. Я ўбачыў лютыя вочы каршуна, разяўленую дзюбу, растапыраныя кіпцюры і міжволі замахнуўся на драпежніка пугай. Ён неахвотна ўзняўся ўгору.
   Дзесьці пад маім адзеннем сядзеў трапяткі жаваранак. Нейкі час я адчуваў сябе акрыленым, і мне здавалася, быццам вось-вось я палячу. Калі я зварухнуўся, шэрая птушачка пырхнула і паляцела. Я стаяў радасны, узнагароджаны птушыным даверам.
(143 словы)

Паводле І. Грамовіча.

Похожие статьи:

ПераказыЖаўруковы звон

Іван ГрамовічІван Грамовіч - Воблакі

Іван ГрамовічІван Грамовіч - Крыніцы

ПераказыЖаваранак

ПераказыПесня ляснога жаваранка