Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Дома

Варыянт 1 (244 словы)

   Няма нічога лепшага за раніцу ў роднай матчынай хаце. Маці ўжо даўно ўстала і асцярожна, каб не разбудзіць, ціхенька тупае па хаце. Яна назбірала бульбы, перамыла яе і цяпер перакладвае дровы ў печы. Нават і так, лежачы ў пасцелі з заплюшчанымі вачыма, можна зноў бачыць, як яна паскладала паленцы, варушыцца ля печы. І матчыны словы, і ласка яе, і такі знаёмы дамашні пах зноў вярнулі Івану адчуванне радасці жыцця. Ён зноў дома і бачыць клапатлівую немітуслівую матчыну работу. Яна ёсць, жывая, усё такая ж руплівая, ашчадная, з заціснутымі пад хустку валасамі.
   І ён успомніў пра той страх, што часам надыходзіць на яго там, у Мінску, калі доўга няма ад яе пісем. Парадаваўся гэтаму страху, таму што ён ёсць, што гоніць яго на вакзал, у цягнік. А пасля – гэтыя дзесяць кіламетраў, калі бяжыш усё хутчэй і хутчэй, баючыся, каб хаця з ёй усё было добра, і не верыш у сваю боязь. А потым на дварэ, пастукаўшы ў шыбу, напружана чакаеш, калі пачуюцца лёгкі шоргат і жывое варушэнне на печы. Блісне святло – і вось ужо ён абнімае яе, цёплую ад печы, маленькую, бездапаможна зажмураную ад яркага святла, адчувае ўсю яе прыгорбленую постаць.
   Супакоеная, радасная, што прыехаў сын, яна думае пра дзяцей, і ёй прыемна думаць, бо гэтыя думкі адкрываюць ёй яе самую не такой, якой яна прывыкла сябе лічыць, маленькай, слабай, а другой – моцнай, упэўненай, прыгожай.
   Усё жыццё ёй не было калі думаць пра сябе. Маці заўсёды думаюць пра дзяцей і толькі пасля – пра сябе.
 


 

Варыянт 2 (160 слоў)

   Няма нічога лепшага за раніцу ў матчынай хаце.
   Маці ўжо даўно ўстала, асцярожна, каб не разбудзіць, тупае па хаце. Нават так, лежачы ў пасцелі з заплюшчанымі вачыма, можна зноў бачыць, як яна варушыцца ля печы. І матчыны словы, і ласка яе, і такі знаёмы дамашні пах зноў вярнулі Івану адчуванне радасці жыцця. Ён зноў дома.
   Ён успомніў пра той страх, што часам находзіць на яго ў Мінску, калі доўга няма ад яе пісем. Парадаваўся гэтаму страху, таму, што ён ёсць, што гоніць яго на вакзал, у цягнік. А потым на двары, пастукаўшы ў шыбу, напружана чакаеш, калі пачуецца лёгкі шоргат і жывое варушэнне на печы. І вось ён ужо абнімае яе, цёплую ад печы, маленькую, бездапаможна зажмураную ад яркага святла, адчувае шурпатасць яе разагрэтай сном мяккай шчакі і пакатасць вузкіх прыгорбленых плячэй.
   Радасная, што прыехаў сын, яна думае пра дзяцей. Усё жыццё ёй не было калі думаць пра сябе. Маці заўсёды думаюць пра дзяцей і толькі пасля пра сябе.

Паводле А. Кудраўца

 

Похожие статьи:

Пераказы, дыктантыНа скрыжаванні

Пераказы, дыктантыІ надыходзіць дзень

Пераказы, дыктантыСустрэча з маці

Янка ЗолакЯнка Золак - Ода маці

Пераказы, дыктантыДа маці