Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Дзе бруяцца крыніцы

   Каля маёй роднай вёскі ёсць крынічка. Яна бруіць сярод кустоў алешніку і вербалозу, круглая, з пясчаным дном, з чыстай вадою. А вада тая нібы прыдае сілы. Малымі хлапчукамі бегалі мы сюды і ў спякотную пару наталялі смагу. Вясною, калі сыходзіў снег, падчышчалі, расшыралі крыніцу, не давалі заплысці цінай. I цікавалі, як тугія струменьчыкі адзін за адным выбіваліся з нетраў зямлі, кіпелі маленькімі фантанчыкамі. Здавалася, што там, у вадзяным блакітным прадонні, было штосьці жывое, таемнае. Прабіўшыся з зямлі, адчуўшы волю, вада супакойвалася, ды не спыняла свайго разгону. Некалькі метраў яна бегла вузкім раўчуком і ўлівалася ў безыменную рэчку.
   I цяпер, праз многія гады, пасталеўшы, узмужнеўшы, мы не забываем пра тую крынічку, і яна, як і раней, вабіць нас да сябе.
   Зноў захацелася зірнуць на нашу крынічку. З прыемнасцю зачэрпнуў кубкам вады, а кубак вісеў на альховым сучку. Аднавяскоўцы не даюць крыніцы зарасці травой.
   Дзе б ты ні быў, вабяць да сябе крыніцы твайго маленства, тыя струменьчыкі, што не ведаюць спакою, што заўсёды ў няспынным руху.
(167 слоў)

Паводле Я. Сіпакова.

Похожие статьи:

Янка СіпакоўЯнка Сіпакоў - Заміра

Янка СіпакоўЯнка Сіпакоў - Клетка

Янка СіпакоўЯнка Сіпакоў - Як спакайней?

Янка СіпакоўЯнка Сіпакоў - Перавернуты

Янка СіпакоўЯнка Сіпакоў - Лета з мятлушкай