Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Давер

   Ён быў худы: скура ды косці. І пайшло па вёсцы, што сабака шалёны. У яго кідалі чым папала. Жывёліна пакінула вёску і стала жыць у прыбярэжным лазняку.
   Я вельмі хваляваўся. Дзе начуе сабака? Чым корміцца? Зіма ж на дварэ. Аднойчы не вытрымаў. Набіў кішэні хлебам і накіраваўся шукаць небараку.
   Ён выбег мне насустрач. На яго страшна было глядзець. Жывот падцягнула да самай спіны. Сабака брахаў да хрыпаты. Я кінуў акрайчык хлеба. Жывёліна паглядзела на мяне недаверліва, але хлеб узяла і знікла ў кустах. Потым зноў вярнулася. З кустоў даносілася слабае скавытанне. Шчаняты! Вось каму жывёліна адносіла мае гасцінцы. Хоць сама была галодная, але так і не паласавалася хлебам. Як і кожная маці, што аддае лепшае сваім дзецям.
   Назаўтра сабака падпусціў мяне бліжэй да шчанят. Дзеці былі такія ж худыя, як і маці.
   Аднойчы жывёліна ўзяла шчаня і паклала каля маіх ног. Потым прынесла другое і даверліва паглядзела мне ў вочы. Усю сямейку я прывёў дадому і зрабіў цёплую будку.
(160 слоў)

(Паводле В. Кастылёва)

 

Похожие статьи:

Пераказы, дыктантыФомка

Пераказы, дыктантыШукаю гаспадара

Пераказы, дыктантыБелы шпіц

Уладзімір ЯгоўдзікУладзімір Ягоўдзік - Атаман-барабан

Пераказы, дыктантыБелы шпіц